ที่นี่เคยเป็นฐานทัพมาก่อนเหรอ? นายรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?”“นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนในศูนย์ไจเจี้ยรู้กัน มีการเล่าขานกันมาหลายปีแล้ว”“อ้อ เข้าใจแล้ว” อันชิงอวี๋พยักหน้า “คำถามสุดท้าย”“ว่ามา”“แม้ท่อนั่นจะใหญ่ แต่กระดูกบางส่วนของร่างกายมนุษย์ก็ไม่สามารถผ่านไปได้ เช่น กระดูกเชิงกราน กระดูกสันหลัง กระดูกซี่โครง……ถ้าไม่มีเครื่องมือทุบกระดูกพวกนี้ให้แตก ก็ไม่น่าจะชะล้างลงไปได้ใช่ไหม?”สีหน้าของชายตาเดียวดูแปลกไป เขาเดินไปที่มุมห้องน้ำ แงะกระเบื้องในสุดออกมา ข้างใต้มีเครื่องมือแหลมคมพวกขวาน ค้อน สิ่ว วางอยู่หลายอัน พื้นผิวเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด ไม่รู้ว่าเป็นของยุคไหน หรือถูกใช้มาแล้วกี่ครั้งอันชิงอวี๋มีสีหน้าเหมือนรู้ล่วงหน้า จึงพยักหน้าอย่างพอใจ “ดี ฉันไม่มีคำถามแล้ว”ชายตาเดียวยกยิ้มขึ้น เขาเดินมาหาเด็กหนุ่ม เอื้อมมือมาบีบใบหน้าของอันชิงอวี๋ รังแกอย่างไม่ยั้งมือ อีกมือหนึ่งเริ่มปลดเข็มขัด“ไอ้หนู คราวนี้ถ้าแกทำให้ฉันพอใจ ต่อไปฉันจะแนะนำลูกพี่คนอื่นให้แกรู้จักเอง เข้าใจไหม?”“อืม เข้าใจแล้ว”อันชิงอวี๋ค่อยๆ ยกมือขวาขึ้น ปลายนิ้วชี้พลันแตกออก เส้นด้ายล่องหนพุ่งออกมาจากเนื้อของเขา ในชั่วพริบตาก็ทะลุผ่านลำคอของชายตาเดียว!เลือดสดสาดกระเซ็นลงบนเลนส์ใส ทิ้งรอยยาวสีแดงฉานไว้ อันชิงอวี๋เงยหน้าที่ดูอ่อนแอขึ้นมา มองชายตาเดียวที่ตกใจและงุนงงอย่างสงบ“ขอบคุณที่ช่วยไขข้อข้องใจให้ฉัน ฉันจะให้ความร่วมมือกับนาย
