อย่างดี……”อันชิงอวี๋สะบัดนิ้วเบาๆ เส้นใยล่องหนราวกับมีชีวิตขึ้นมา เหมือนมีดคมกริบ เริ่มตัดร่างของชายตาเดียวอย่างรวดเร็วศูนย์ไจเจี้ยสามารถสะกดผนึกต้องห้ามได้ แต่วัตถุต้องห้ามบางส่วนยังคงรักษาคุณสมบัติเดิมไว้ได้ นี่คือเหตุผลที่นักโทษทุกคนต้องผ่านการตรวจค้นตัวอย่างละเอียดก่อนเข้าศูนย์ไจเจี้ยทว่าอันชิงอวี๋ได้ให้ [เส้นใยแห่งความวิบัติ] แทรกเข้าไปในร่างกายของตนล่วงหน้า เพื่อหลีกเลี่ยงขั้นตอนการตรวจค้นตัวตอนนี้ เขาเป็นคนเดียวในศูนย์ไจเจี้ยที่มีวัตถุต้องห้ามสิบนาทีต่อมา อันชิงอวี๋ก็เปิดประตูห้องน้ำออกมา สะบัดน้ำบนมือและแว่นตาให้แห้ง แล้วเดินออกไปอย่างใจเย็นทิ้งไว้เพียงห้องน้ำที่ว่างเปล่า…โรงอาหารหลินชีเยี่ยเดินไปที่จุดรับอาหาร รับกล่องข้าวของตัวเอง แล้วหาที่นั่งใกล้ๆ ก่อนจะลงมือกินโรงอาหารในคุกดีกว่าที่หลินชีเยี่ยคิดไว้มาก ไม่เพียงแต่มีพื้นที่กว้างพอให้คนสามสี่ร้อยคนมากินข้าวพร้อมกันได้รสชาติอาหารก็ยังไม่เลวในขณะนี้ มีนักโทษกินอาหารอยู่ในโรงอาหารเพียงร้อยกว่าคนเท่านั้น โต๊ะส่วนใหญ่ว่างเปล่า และรอบๆ หลินชีเยี่ยที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องไม่มีใครเลยขณะที่เด็กหนุ่มกำลังตั้งใจกินอาหาร ลูกพี่หันถือถาดอาหารเดินผ่านข้างหลินชีเยี่ย โยนถุงเล็กๆ ลงบนโต๊ะของเขา แล้วหัวเราะเยาะก่อนจะเดินต่อไปหลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาแกะถุงเล็กๆ บนโต๊ะออก ข้างในเป็นหัวใจครึ่งซีกเปื้อนเลือด และเศษผ้าชิ้นหนึ่งบนเศษผ้ามีต
