ัวเลขเขียนไว้ 04389สีหน้าของหลินชีเยี่ยค่อยๆ เย็นเยียบ เขาจำตัวเลขชุดนี้ได้ เมื่อวานตอนที่เขากดอาเหมิ่งลงกับพื้นแล้วซ้อม บนอกเสื้อของอีกฝ่ายก็มีหมายเลขนี้เศษผ้าชิ้นนี้กับหัวใจครึ่งซีกวางอยู่ด้วยกัน ความหมายนั้นชัดเจนมากนี่คือการข่มขู่ และเป็นคำเตือนอาเหมิ่งที่เมื่อวานเกือบจะฟ้องลูกพี่หันตายแล้ว แสดงว่าอิทธิพลของลูกพี่หันยิ่งใหญ่พอที่จะฆ่าคนในศูนย์ไจเจี้ยนี้ได้อย่างเงียบเชียบ เขาสามารถฆ่าอาเหมิ่งได้ ก็ย่อมฆ่าหลินชีเยี่ยได้เช่นกันนี่คือผลลัพธ์ของการต่อต้านอีกฝ่ายในขณะนั้น มีเงาสองร่างถือถาดอาหารเดินมานั่งข้างๆ หลินชีเยี่ย คนหนึ่งเห็นถุงผ้าบนโต๊ะ จึงขมวดคิ้วแล้วโยนมันลงถังขยะด้านข้างนี่คือสองคนที่ช่วยหลินชีเยี่ยเมื่อวานนี้“ฉันชื่อหวังลู่ เดิมประจำการอยู่ที่หน่วยพิทักษ์ราตรี 076 เมืองกุ้ยหยาง”“ฟางหยางฮุย เดิมประจำการอยู่ที่หน่วยพิทักษ์ราตรี 021 เมืองชวนเซียง”หลินชีเยี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยปาก “หลินชีเยี่ย ประจำการที่ชาง……เดิมประจำการอยู่ที่หน่วยพิทักษ์ราตรี136 เมืองชางหนาน”“เมืองชางหนาน?” หวังลู่ตกตะลึง “นายเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีจากเมืองที่หายไปเมื่อปีที่แล้วเหรอ?”“ใช่” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “เมื่อวานนี้ ขอบคุณทั้งสองคนมากนะครับ”ฟางหยางฮุยโบกมือ “พวกเราเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีเหมือนกัน ไม่ต้องเกรงใจหรอก ยิ่งนายยังเป็นเด็ก เราจะนิ่งเฉยได้อย่างไร”หลินชีเยี่ยรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา ไม่คิดว่าในส
