ูดว่า [จริงๆ แล้วข้างในก็ไม่ได้วุ่นวายขนาดนั้น ฉันเคยอยู่ในนั้นมาหลายปี…]“นั่นไง!” ไป๋หลี่พั่งพั่งตบขา “นายดูตัวเองสิ นายปกติหรือเปล่า?”[……นายสิไม่ปกติ!] เฉาเยวียนทนไม่ไหว ในที่สุดก็ด่ากลับไป“แล้วอีกอย่าง นายอยู่ในศูนย์ไจเจี้ยมาหลายปีแล้วใช่ไหม? ตอนนี้ผ่านมาตั้งหลายปี ข้างในเป็นยังไงนายรู้จริงๆเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามอีกครั้งเฉาเยวียนเงียบไปนาน แล้วค่อยตอบว่า [ศูนย์ไจเจี้ยเป็นเรือนจำแห่งเดียวของต้าเซี่ยที่ใช้คุมขังผู้มีพลังพิเศษมาตรการรักษาความปลอดภัยต้องอยู่ระดับสูงสุดแน่นอน อย่าว่าแต่เราสองคนเลย แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นอนันต์ก็ไม่มีทางบุกเข้าไปได้]“ใครบอกว่าเราจะบุกเข้าไปล่ะ?” มุมปากของไป๋หลี่พั่งพั่งยกขึ้นเล็กน้อย[หืม? นายมีแผนแล้วเหรอ?]“ไม่มี”“แผนน่ะ เดี๋ยวก็มีเอง” ไป๋หลี่พั่งพั่งลุกขึ้นยืน พูดอย่างจริงจัง “เหล่าเฉา ความบริสุทธิ์ของชีเยี่ย มีแต่พวกเราเท่านั้นที่จะปกป้องได้!”
