หลับตาลงอย่างจนปัญญาเมืองหลวง สำนักงานใหญ่หน่วยพิทักษ์ราตรีร่างหลายร่างสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มนั่งอยู่ในห้องประชุม ใบหน้าเคร่งขรึม กำลังถกเถียงอะไรบางอย่างอย่างจริงจัง“ท่านผู้บัญชาการเยี่ย ช่วงนี้มีข่าวเกี่ยวกับเทพต้าเซี่ยบ้างไหมครับ?” ผู้บริหารระดับสูงของหน่วยพิทักษ์ราตรีคนหนึ่งถามเยี่ยฟ่านที่นั่งอยู่ด้านหน้าสุดส่ายหน้า “ไม่มีเลย หลังจากหยางเจี่ยนปรากฏตัวเมื่อปีที่แล้ว ก็ไม่มีข่าวของเทพเจ้าต้าเซี่ยอีกเลย หยางเจี่ยนก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ราวกับหายไปพร้อมกันทั้งหมด”“แปลกจริง ทั้งๆ ที่เทพต้าเซี่ยได้ปรากฏตัวแล้ว ทำไมถึงหายไปอีกล่ะ? หรือว่าจะเหมือนครั้งก่อน หายไปเป็นร้อยปีอีก?”“บางทีพวกเขาอาจจะแค่ไม่อยากติดต่อกับพวกเราก็ได้” ผู้บริหารระดับสูงที่นั่งข้างเยี่ยฟ่านเอ่ยขึ้นช้าๆ“จั่วชิง คุณพูดให้ละเอียดหน่อยสิ”ชายที่ชื่อจั่วชิงกล่าวอีกครั้ง “การปรากฏตัวของหยางเจี่ยนยืนยันข้อสันนิษฐานที่ว่าเทพเจ้าต้าเซี่ยมีอยู่จริง แล้วทำไมในช่วงร้อยปีที่ผ่านมาพวกเขาถึงไม่เคยปรากฏตัวเลย?มีสองความเป็นไปได้ อย่างแรกคือพวกเขาติดอยู่ในสถานการณ์บางอย่างที่ทำให้ไม่สามารถปรากฏตัวได้ อย่างที่สองคือพวกเขาตั้งใจหลบเลี่ยงสายตาของเรา เพื่อให้เราอยู่ในภาวะวิกฤตตลอดเวลา จนบรรลุเป้าหมายในการเติบโตอย่างรวดเร็วทุกท่านลองคิดดู ถ้าร้อยปีก่อน ต้าเซี่ยมีเทพเจ้าคุ้มครอง ตอนนี้จะยังมีหน่วยพิทักษ์ราตรี หรือมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดที
