บกมือเปิดประตูมิติ เตรียมจะก้าวเข้าไป“ชีเยี่ย” เวินฉีโม่เอ่ยปากขึ้นทันที “นายจะไปไหน”“ผมยังมีธุระต้องจัดการ……ขอตัวก่อนนะ” หลินชีเยี่ยฝืนยิ้มทั้งที่ใบหน้าซีดขาว ทิ้งประโยคนี้ไว้แล้วก็รีบก้าวเข้าไปในประตูมิติ โดยไม่สนใจว่าคนอื่นจะพูดอะไรอีกร่างของเขาหายวับไปจากที่เดิมห่างออกไปหลายกิโลเมตรประตูมิติสีขาวเปิดขึ้นกลางอากาศอย่างไร้ที่มา แล้วก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับว่าอาจจะพังทลายได้ทุกเมื่อร่างของหลินชีเยี่ยพุ่งออกมาจากประตูนั้น แล้วสะดุดล้มลงกับพื้นเขาพยายามใช้มือยันตัวขึ้น กัดฟันแน่น เม็ดเหงื่อขนาดใหญ่ไหลลงมาตามแก้มไม่หยุด ร่างกายสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้เมื่อครู่นี้เขาได้รักษาอาการบาดเจ็บให้อู๋เซียงหนาน ทำให้เขาใช้พลังเทพจนหมดสิ้น ปาฏิหาริย์ที่รองรับการสถิตย์วิญญาณของเขาก็สลายไปด้วยเขาถึงขีดจำกัดแล้ววิญญาณของเมอร์ลินกลับคืนสู่โรงพยาบาลจิตเวช หลินชีเยี่ยรู้สึกอ่อนแอและเหนื่อยล้าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนวิญญาณของเขาเหมือนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ความเจ็บปวดรุนแรงแผ่ซ่านไปทั้งสมองของเขา!
