เขา”หลินชีเยี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง เขานิ่งเงียบชั่วขณะก่อนจะฝืนยิ้มบางๆ เช่นกัน “อืม ผมรู้แล้ว”พูดจบ เขาก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกไป “รองหัวหน้า ยื่นมือมาให้ผมหน่อย”อู๋เซียงหนานงุนงง ไม่เข้าใจว่าหลินชีเยี่ยต้องการทำอะไร แต่หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่งก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกไปดวงตาของหลินชีเยี่ยเปล่งประกายสีทองอ่อนๆ อีกครั้ง [พิภพเทพ] แผ่ขยายออกมาปกคลุมตัวเขาและอู๋เซียงหนานแสงสว่างวาบขึ้น พลังเทพส่วนสุดท้ายของเซราฟกลายเป็น ‘ปาฏิหาริย์’ ไหลเข้าสู่ฝ่ามือของอู๋เซียงหนาน แล้วหายวับไปในชั่วพริบตาพร้อมกันนั้น รอยแผลเป็นลึกสองรอยก็หายไปด้วยอู๋เซียงหนานมองฝ่ามือที่กลับคืนสู่สภาพเดิมอย่างงงงัน ครู่ต่อมาจึงได้สติ รีบเงยหน้าขึ้นมองหลินชีเยี่ยทันที“ชีเยี่ย นี่มัน……”“บางที นี่อาจเป็น ‘ปาฏิหาริย์’ สุดท้ายที่ผมทิ้งไว้ได้” หลินชีเยี่ยกล่าวอย่างอ่อนโยนบาดแผลทางจิตวิญญาณที่ดาบอามาโนะมุราคุโมะทิ้งไว้ นอกจากจะใช้อาวุธเทพประเภทรักษาที่มีกลิ่นอายของ‘นิรันดร์’ เช่นเดียวกัน ก็ไม่มีทางรักษาให้หายได้ แต่ก็มีข้อยกเว้นอยู่หนึ่งอย่าง……นั่นก็คือการเกิด ‘ปาฏิหาริย์’หลินชีเยี่ยถ่ายทอดพลังเทพส่วนสุดท้ายเข้าสู่ร่างของอู๋เซียงหนาน รักษาแผลจากดาบบนฝ่ามือให้เขา ตั้งแต่นี้ไปเขาก็จะสามารถจับดาบได้อีกครั้งหลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น ประกายสีทองในดวงตาของหลินชีเยี่ยก็จางหายไปหมด พิภพเทพก็แตกสลายไปทีละน้อยเขาลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน โ
