ตัวเขาวูบไหวดวงตาสีแดงก่ำเต็มไปด้วยความสับสนแม้ [พิภพเทพ] จะหายไป เมืองชางหนานถูกทำลาย แต่วิญญาณก็ควรจะยังอยู่สิ!ไม่เพียงแต่วิญญาณของป้าและอาจิ้นเท่านั้น แม้แต่วิญญาณของเจ้าดำน้อยก็ยังหาไม่พบ ในเมืองชางหนานอันกว้างใหญ่นี้ กลับไม่มีวิญญาณเหลืออยู่แม้แต่ดวงเดียวมีคนเก็บไปหรือ? หรือว่าสลายไปแล้ว?แสงสีทองรอบตัวหลินชีเยี่ยค่อยๆ จางหายไป เขายืนอยู่บนพื้นที่ว่างเปล่า ค่อยๆ กำหมัดแน่น……ความเศร้าโศกสุดหัวใจ! ความเจ็บปวดราวกับอกจะแตก! ความโกรธที่ไม่เคยมีมาก่อน! อารมณ์ด้านลบอันรุนแรงปะทุขึ้นในใจของเขา แทบจะท่วมท้นทั้งตัวเด็กหนุ่มจ้องมองความว่างเปล่าใต้เท้าด้วยดวงตาแดงก่ำ ร่างกายเริ่มสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ในตอนนั้น เงาของเมอร์ลินปรากฏขึ้นด้านหลัง เขามองเงาด้านหลังของหลินชีเยี่ยอย่างเงียบงัน ดวงตาฉายแววขมขื่นเล็กน้อย“เวทย์แห่งจิตใจ [จิตสงบนิ่ง]”“เวทมนตร์แห่งจิตใจ [คาถาระงับอารมณ์]”“เวทมนตร์แห่งจิตใจ [ผนึกห้วงความคิด]”วงเวทย์สีขาวสามวงครอบคลุมร่างของหลินชีเยี่ยอย่างต่อเนื่อง อารมณ์ของเขาจึงค่อยๆ สงบลง ภายใต้การกดทับของเวทย์แห่งจิตใจสามชั้น หลินชีเยี่ยรู้สึกว่าความคิดที่พลุ่งพล่านสงบลงราวกับคลื่นน้ำ สติที่สับสนกลับคืนมาอีกครั้ง“ขอบคุณท่านเมอร์ลิน” หลินชีเยี่ยสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอ่ยขึ้นเขาหันไปมองท้องฟ้าในที่ไกล ดวงตาเป็นประกายวูบไหวตอนนี้ เขาไม่สามารถแม้แต่จะฟื้นคืนชีพครอบครัวของตัวเองได้……ดั
