ต้าเซี่ย ทะเลตะวันออกคลื่นทะเลปั่นป่วนรุนแรง ฟองคลื่นสีขาวกระเซ็นขึ้นสู่อากาศ กลายเป็นใบมีดนับหมื่นพุ่งลงมาอย่างบ้าคลั่ง!ภายใต้ฟองคลื่นนั้น ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีดำยืนอยู่ มือถือกระบี่ สะบัดเบาๆเคร้ง!เสียงกระบี่ดังกังวานไปทั่วฟ้าดิน พลังกระบี่ที่หมุนวนปะทะกับคลื่นทะเลที่กำลังคำราม ทำลายใบมีดน้ำทุกหยดอย่างแม่นยำซ่า……น้ำทะเลกระเซ็น แต่ไม่มีแม้แต่หยดเดียวที่ตกลงบนตัวโจวผิง เขามองโพไซดอนตรงหน้าอย่างสงบ แล้วพูดช้าๆ“ไม่ต้องพยายามแล้ว ฉันบอกแล้วว่า วันนี้… นายผ่านไปไม่ได้”โพไซดอนมองอย่างสงสัย เขาต้องยอมรับว่าชายหนุ่มตรงหน้านี้มีพลังที่สามารถต่อกรกับตนได้จริงๆเขาอ้าปากกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เสียงของหยางเจี่ยนก็ดังมาแต่ไกล“หนึ่งร้อยปีแห่งวัฏสงสารได้สิ้นสุดลงแล้ว! วันนี้ พวกข้า เหล่าเทพเจ้าแห่งต้าเซี่ย……กลับมาแล้ว!!”เมื่อได้ยินเสียงนั้น ทั้งโพไซดอนและโจวผิงต่างตกตะลึง แต่คนแรกมีใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ ในขณะที่คนหลังกลับมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าโจวผิงถือกระบี่ ยืนยิ้มเหมือนเด็กน้อย “ใครบอกว่า… ต้าเซี่ยของฉันไม่มีเทพเจ้า?”โพไซดอนตาเปล่งประกาย เขามองไปทางที่เสียงดังมา ความตกใจในดวงตาไม่อาจซ่อนเร้นได้อีกต่อไป“พระอินทร์? เขาตายแล้วหรือ?” เขาขมวดคิ้วแน่นพลางพึมพำ “เทพเจ้าแห่งต้าเซี่ย… กลับมาจริงๆ หรือ?”หลังจากลังเลครู่หนึ่ง เขาไม่ได้ขับเคลื่อนคลื่นยักษ์อีก แต่ถอยหลังไปหลายก้าว ทางเดินสู่ก้นทะเลล
