ใหม่”หยางเจี่ยนชะงัก อ้าปากค้างอย่างตกใจ “ร่างการเวียนว่ายตายเกิดของเทียนจุนท่านนั้นก็พบแล้วหรือ?”“ไม่ใช่พวกเราที่พบเขา แต่เขาตื่นขึ้นมาเอง” นักพรตส่ายหน้า วางร่างของหยางเจี่ยนบนหลังของเห่าฟ้า แล้วกำชับว่า“ต่อไปนี้ อย่าได้ทำอะไรโดยพลการอีก เรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ขอให้มอบหมายให้พวกเราจัดการเถิด”หยางเจี่ยนเอ่ยด้วยความสงสัย “เรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้? ‘พวกเรา’ ? เทียนจุน ท่านกำลังพูดถึงอะไรหรือ?”ชายชราแย้มยิ้มเล็กน้อย “เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าตัวเองคือเทพเจ้าแห่งต้าเซี่ยที่ฟื้นคืนสภาพได้สมบูรณ์ที่สุดแล้ว?”เขาเงยหน้ามองไปยังที่ไกลๆ ดวงตาฉายแววเย็นชา“เทพต่างแดนถอยไปแล้ว ไม่ได้หมายความว่า……เรื่องครั้งนี้จะจบลงแค่นี้”“ต้าเซี่ยของเรา จะให้พวกมันมาก็มา ไปก็ไปตามใจชอบได้หรือ?”…ขณะนี้ บนภูเขาฉางไป๋ชายวัยกลางคนเปลือยท่อนบนเดินไปที่ขอบหน้าผา มือถือคันศร นำลูกธนูขนนกมาพาดบนสาย ค่อยๆ ง้าง……ดวงตาทั้งสองราวกับมองทะลุความว่างเปล่าอันไร้ขอบเขต จับจ้องไปยังร่างหนึ่งในชั่วขณะถัดมา ลูกธนูขนนกสีทองเปล่งประกาย พุ่งทะลุอากาศ ส่งเสียงหวีดแหลมออกไป!!
