า ข้าคือเอ้อร์หลางเสินแห่งต้าเซี่ย” หยางจิ้นก้าวไปข้างหน้าทีละก้าว “พวกเราหายไปร้อยปี จำเป็นต้องใช้วิธีประกาศที่ตรงไปตรงมาและน่าตื่นตาตื่นใจที่สุดเพื่อให้โลกรู้ว่า……เทพเจ้าแห่งต้าเซี่ยกลับมาแล้ว”“และตอนนี้ มีแค่ข้าเท่านั้นที่ทำได้”เขาชายตามองเด็กชายตัวน้อย แล้วเอ่ยอย่างเฉยเมย “ส่วนพวกเจ้า……ค่อยๆ ฟื้นฟูพลังกันไปเถอะ ในอนาคต ยังต้องอาศัยพวกเจ้ามาปกป้องดินแดนนี้”เขาก้าวไปข้างหน้า ยกนิ้วขึ้นแตะริมฝีปาก แล้วผิวปากเสียงดังสุนัขสีดำตัวหนึ่งพุ่งทะยานมาแต่ไกล ร่างกายเปรอะเปื้อนด้วยเลือดสีสดของสัตว์ร้ายยักษ์สองตัว ดูน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งนั่นคือเจ้าดำน้อยนั่นเอง!หยางจิ้นลูบหัวสุนัขร้ายเบาๆ มืออีกข้างกำหมัดในอากาศ ทวนสามแฉกที่มีสายฟ้าสีเงินพันรอบปรากฏขึ้นในมือเขากำทวนไว้ ค่อยๆ เงยหน้ามองสายฟ้าอันวุ่นวายในระยะไกล แล้วก้าวไปข้างหน้าอย่างสงบก้าวแรกที่ก้าวออกไป เขาก็บรรลุสู่ขั้นจั่นในทันทีก้าวที่สอง ระดับพลังก็พุ่งขึ้นสู่ขั้นฉือก้าวที่สาม ขั้นชวน!ก้าวที่สี่ ขั้นมหาสมุทร!ก้าวที่ห้า ขั้นพิภพ!ก้าวที่หก ขั้นอนันต์!ก้าวที่เจ็ด……บรรลุเป็นเทพเจ้า!พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของเทพเจ้าแผ่ซ่านออกมาจากร่างของหยางจิ้น แสงสายฟ้าสีเงินพันรอบกายเขา มือถือทวนสามแฉก ข้างกายมีสุนัขเห่าฟ้า ดวงตาทิพย์ปรากฏขึ้นกลางหน้าผาก!ลำแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งทะลวงฟ้าดิน!“เห่าฟ้า……”ท่ามกลางเสียงคำรามของสายฟ้า หยางจิ้นก้มมองเจ้าดำน้อย แ