“[พิภพเทพ] ก็คืออาณาจักรเทพในโลกมนุษย์สินะ……” เด็กหนุ่มพึมพำชื่อผนึกเทวะ พลางเข้าใจอย่างถ่องแท้“ดังนั้นเบื้องบนของหน่วยพิทักษ์ราตรีถึงได้ให้ความสำคัญกับหลินชีเยี่ยมาก เพราะเขาคือจิตวิญญาณของเมืองนี้”“ถูกต้อง เพื่อสืบทอดปาฏิหาริย์นี้ หน่วยพิทักษ์ราตรีจึงแอบจับตาดูหลินชีเยี่ยมาตลอด ป้องกันไม่ให้เขาออกนอกขอบเขตของ [พิภพเทพ] เพราะถ้าเขาจากไป เมืองที่สูญเสียจิตวิญญาณนี้ก็จะไม่มีอยู่อีกต่อไป”“ถ้าอย่างนั้น ทำไมพวกเขาถึงยังให้หลินชีเยี่ยเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีล่ะ? ปล่อยให้เขาเป็นคนธรรมดาเงียบๆรักษาปาฏิหาริย์นี้ไว้ไม่ดีกว่าเหรอครับ?” เด็กหนุ่มถามอย่างสงสัย“ฉันเคยบอกไปแล้วว่า การรักษาปาฏิหาริย์ในขอบเขตกว้างขนาดนี้ต้องใช้พลังศักดิ์สิทธิ์มหาศาล พลังศักดิ์สิทธิ์ที่มิคาเอลถ่ายทอดเข้าไปในร่างของหลินชีเยี่ยจะรักษาเมืองนี้ได้แค่สิบปี เมื่อครบกำหนดสิบปี ซึ่งก็คือในอีกครึ่งเดือนเมืองนี้ก็จะหายไป และหลินชีเยี่ยที่ได้รับ [พิภพเทพ] อย่างสมบูรณ์จะกลายเป็นตัวแทนเทพเจ้าที่มีศักยภาพมากที่สุดในโลกนี้”“ถ้าตอนนั้นค่อยบอกเขาเรื่องผนึกต้องห้าม สิ่งลี้ลับ และทุกสิ่งเกี่ยวกับเทพเจ้า มันก็สายเกินไปแล้ว……เขามีแนวโน้มที่จะตกไปสู่ด้านมืด ถูกคนของศาสนจักรเทพโบราณหลอกล่อให้กลายเป็นเทพชั่วร้าย”“ดังนั้น การที่เขาเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรีจึงเป็นส่วนหนึ่งในแผนของเบื้องบนอยู่แล้ว”อาจารย์เฉินถอนหายใจยาว นึกถึงตอนที่ผู้บัญชา
