ของซือเสี่ยวหนานเปล่งแสงสลัว เธอค่อยๆ เดินเข้าไปหาชายหนุ่มทีละก้าวฉัวะ!!แสงสลัววาบขึ้น เลือดสาดกระเซ็น แขนที่ถูกตัดขาดลอยละล่องอยู่กลางอากาศใบหน้าของเหลิ่งเซวียนซีดเผือดในทันที ความเจ็บปวดทำให้ใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง เขาอ้าปากราวกับจะร้องออกมาแต่ก็กลั้นเอาไว้แสงสลัววาบขึ้นอีกครั้ง เลือดที่กระเซ็นก็ค่อยๆ ลดน้อยลง จนในที่สุดก็หยุดไหลสายตาของซือเสี่ยวหนานหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเหลิ่งเซวียนชั่วครู่ ก่อนจะหันหลังเตรียมจากไป“อย่าพยายามขัดขวางฉันอีก ไม่อย่างนั้น……ครั้งต่อไป ฉันจะเอาชีวิตนายจริงๆ”เธอเพิ่งก้าวออกไปได้ก้าวเดียว เหลิ่งเซวียนก็ก้าวตามมาทันทีซือเสี่ยวหนานหันกลับมาอย่างรวดเร็ว ชี้นิ้วไปที่หน้าอกของอีกฝ่าย!ปัง!!เสียงดังก้องไปทั่วสำนักงาน กล่องเหล็กเล็กๆ ที่หน้าอกของเหลิ่งเซวียนแตกกระจาย จากนั้นรูปถ่ายหลายใบก็ปลิวว่อนไปในอากาศราวผีเสื้อซือเสี่ยวหนานชะงักงัน
