ฉึก!หอกที่ลุกโชติช่วงด้วยเปลวเพลิงพุ่งทะลุศีรษะของยักษ์น้ำค้างแข็ง หงอิงที่เปื้อนเลือดเต็มตัวดึงหอกกลับมาพยายามทรงตัวให้มั่นคง แล้วหอบหายใจถี่หน้าด่านเก็บค่าผ่านทาง ซากศพของยักษ์น้ำค้างแข็งกองพะเนินเต็มพื้น เลือดไหลรวมกันเป็นสายธารลงสู่ท่อระบายน้ำโชคดีที่หน่วยฟีนิกซ์ได้ทำลายประตูมิติของยักษ์น้ำค้างแข็งได้สำเร็จ นอกจากที่เหลืออีกสิบกว่าตัว ยักษ์ตัวอื่นๆล้วนถูกฝังอยู่ที่นี่กรร–!!เสียงร้องทุ้มต่ำดังมาจากที่ไม่ไกลนัก อู๋เซียงหนานเงยหน้ามอง เห็นปลาหมึกยักษ์ขนาดเท่าตึกสูงระฟ้ากำลังเคลื่อนตัวมาอย่างรวดเร็วตรงใต้สะพานลอย“หัวหน้า อสูรทะเลมาแล้ว”เฉินมู่เหยี่ยฟันดาบสังหารยักษ์น้ำแข็งตัวหนึ่ง มือที่จับดาบสั่นเล็กน้อยเพราะหมดแรง เขาจ้องมองปลาหมึกยักษ์ในระยะไกลอย่างเงียบงัน สักพัก มุมปากเผยรอยขมขื่น“มันมาหาฉัน”น้ำเสียงของเฉินมู่เหยี่ยสงบนิ่ง ทุกคนล้วนชะงัก หันกลับมามองเขาพร้อมกัน“หัวหน้า คุณกำลังพูดอะไร?” เวินฉีโม่อดถามไม่ได้“พลังของมันล็อกเป้าหมายที่ฉันแล้ว เรื่องนี้… ฉันยังรู้สึกได้” เฉินมู่เหยี่ยลูบหน้าอกเบาๆ “ในตัวฉันมีสิ่งที่มันต้องการ”หงอิงชะงักไปครู่หนึ่ง เอ่ยถามแผ่วเบา “มันคืออะไร? ให้มันไปไม่ได้เหรอ……”“ไม่ได้ สิ่งนี้สำคัญมาก ห้ามมอบให้มันเด็ดขาด” เฉินมู่เหยี่ยสูดหายใจเข้าลึกๆ สีหน้ากลับดูผ่อนคลายขึ้น “แบบนี้ก็ดี ตราบใดที่ฉันอยู่ห่างจากเมือง คนในเมืองก็จะไม่ตกอยู่ในอันตราย”“พวกเราจะไปด้ว
