ขณะที่ประตูมิติในอากาศค่อยๆ ขยายใหญ่ขึ้น ร่างขนาดมหึมาก็ก้าวออกมาจากในนั้น มันคือหมาป่าขนาดยักษ์ที่มีเลือดเปรอะเปื้อนทั่วร่าง สูงถึงร้อยกว่าเมตร หากอยู่ในเมืองก็คงสูงเทียบเท่าตึกสำนักงานสามสิบชั้นได้เลยหมาป่าสีเลือดตัวนี้ยืนอยู่กลางทุ่งร้าง ดูราวกับภูเขาสีแดงฉาน สายตาดุร้ายจ้องมองไปยังเมืองเบื้องหน้า เสียงคำรามต่ำดังราวอัสนีบาตจากคลื่นพลังที่แผ่ออกมาจากตัวมัน อย่างน้อยก็ต้องเป็นสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวขั้นอนันต์เมื่อเห็นหมาป่าตัวนี้ปรากฏตัว ลู่อู๋เหวยก็ขมวดคิ้วแน่น “สุนัขล่าเหยื่อแห่งนรก การ์ม”แต่นั่นยังไม่หมด หลังจากการ์มออกมา หนวดสีแดงสดขนาดใหญ่หลายเส้นก็โผล่ออกมาจากประตูมิติในอากาศถัดมาปลาหมึกยักษ์ที่มีขนาดใหญ่กว่าการ์มก็คลานออกมา มีความสูงเกือบหนึ่งร้อยห้าสิบเมตร“คราเคน? แกถึงกับพาปีศาจยักษ์แห่งทะเลเหนือมาด้วยเหรอ?” เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดยักษ์ตัวที่สอง สีหน้าของลู่อู๋เหวยก็ยิ่งเลวร้ายลงสิ่งลี้ลับขั้นอนันต์อีกหนึ่งตัว!สัตว์ประหลาดยักษ์ขั้นอนันต์สองตัวลงมาที่ชางหนาน สำหรับเมืองที่กำลังอยู่ในสถานการณ์ไม่มั่นคงอยู่แล้ว นี่คงเป็นการโจมตีที่ทำลายล้างอย่างแน่นอนแม้แต่หน่วยฟีนิกซ์ก็รับมือได้แค่ตัวเดียว แล้วอีกตัว… ใครจะเป็นคนหยุดยั้งล่ะ?ลู่อู๋เหวยเอามือจับที่แฮนด์รถจักรยานไฟฟ้า เตรียมจะไปจัดการกับสัตว์ประหลาดยักษ์ขั้นอนันต์สองตัวนั้นก่อนในตอนนั้นเอง โลกิก็เดินมาหยุดตรงหน้าเขาพร้อมรอยยิ้
