ู้สึกสงสัยอย่างยิ่ง แม้จะไม่เข้าใจคำเตือนที่ดูประหลาดนี้ แต่ก็ยังพยักหน้ารับ “รับทราบ!”อาจารย์เฉินวางถ้วยชาในมือลง แล้วโบกมือเบาๆ ใส่หลินชีเยี่ย แขนเสื้อกว้างของเขาม้วนขึ้นเป็นภาพลวงตา ในชั่วพริบตาต่อมา ร่างของหลินชีเยี่ยก็หายวับไปในลานบ้านอันกว้างใหญ่เหลืออาจารย์เฉินอยู่เพียงลำพังชายชราหรี่ตาลงเล็กน้อย สายตาของเขาราวกับสามารถทะลุทะลวงจิตทิวทัศน์ มองเห็นพระอินทร์ที่ไล่ตามอย่างไม่ลดละอยู่นอกรถม้า ดวงตาของเขาปรากฏแววเย็นชา“ฉันไม่ตอบโต้ เธอก็คิดว่าฉันกลัวเธอจริงๆ เหรอ?!”ห่างจากรถม้าออกไปสิบกิโลเมตรร่างของหลินชีเยี่ยปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ในชั่วพริบตา เสียงฟ้าร้องที่ดังสนั่นหวั่นไหวเกือบจะทำให้แก้วหูของหลินชีเยี่ยแตก เขาหันกลับไปมอง ร่างทั้งร่างชะงักอยู่กับที่เห็นเพียงบนท้องฟ้าในที่ไกลๆ มีชายคนหนึ่งเปลือยท่อนบน สวมกางเกงสีเหลืองเข้มแบบต่างถิ่น กำลังลอยอยู่กลางอากาศ แผ่รัศมีอำนาจอันน่าตกใจ เหนือศีรษะของเขามีเมฆทะมึนที่เป็นประกายวิบวับเพราะสายฟ้า สายฟ้าสองสายอันแข็งแกร่งเปลี่ยนรูปเป็นหอกยาว ถูกเขาเหวี่ยงออกไปอย่างแรง!สายฟ้าหนาแน่นพุ่งลงมา ฟาดลงบนรถม้าธรรมดาคันนั้นอย่างรุนแรง หอกสายฟ้าหนึ่งดอกตกลงมาจากฟากฟ้าทำลายภาพลวงตารอบๆ รถม้า ตัวรถสั่นสะเทือน แต่ยังคงพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว!เพียงชั่วครู่ รถม้าและสายฟ้าก็หายลับไป“นั่นคือ… เทพอัสนีเหรอ?” หลินชีเยี่ยรู้สึกถึงพลังอำนาจของเทพเจ้าที่ยัง
