ิกมือฟันดาบเล่มหนึ่งเอาวิญญาณยักษ์ตนหนึ่งไป อีกดาบหนึ่งฟาดออกไปอย่างแรงเพื่อป้องกันขวานของยักษ์น้ำค้างแข็งอีกตน!“แกร๊ง!!”เสียงใสดังกังวานไปทั่ว ร่างของเฉินมู่เหยี่ยถูกกระแทกให้ถอยหลัง ตามมาด้วยยักษ์น้ำค้างแข็งอีกสามตนที่บุกเข้ามา พวกมันคำรามพลางฟาดอาวุธในมือ!ในเวลาเดียวกัน แท่งน้ำแข็งแหลมหลายแท่งก็แหวกพื้นขึ้นมา พุ่งเข้าใส่แผ่นหลังของเขาอย่างแม่นยำ!สีหน้าของเฉินมู่เหยี่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย!ในตอนนั้นเอง ดาบน้ำแข็งเล่มหนึ่งก็พุ่งมา ทำลายแท่งน้ำแข็งด้านหลังเฉินมู่เหยี่ยในชั่วพริบตา เฉินมู่เหยี่ยฉวยโอกาส ใช้ดาบคู่รับขวานยักษ์หลายเล่ม อาศัยแรงของอีกฝ่ายหมุนตัวครึ่งรอบกลางอากาศ แล้วลงสู่พื้นอย่างมั่นคงเขาหันไปมองด้านหลังด่านเก็บเงินร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีดำ ใบหน้าซ่อนอยู่ใต้หมวกคลุม กำลังเดินมาทางนี้ เขายื่นมือคว้าในอากาศ ดาบน้ำแข็งอีกเล่มก่อตัวขึ้นในมือของเขาลมแรงพัดผ่าน พัดหมวกบนหัวของเขาปลิวออกไป เผยให้เห็นใบหน้าขาวสะอาดของเด็กหนุ่มที่ดูเรียบร้อยเฉินมู่เหยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย “คุณเป็นใคร?”อันชิงอวี๋ดันแว่นตาแล้วสวมฮู้ดกลับไปอย่างจนใจ “พวกคุณไม่ได้ตามหาผมอยู่ตลอดหรอกเหรอ?”“ผู้ขโมยสิ่งลี้ลับ?” เฉินมู่เหยี่ยดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “ทำไมคุณถึงช่วยผม?”“หัวหน้าเฉิน คุณคิดมากไปแล้ว ผมไม่ได้ตั้งใจจะช่วยคุณหรอก” อันชิงอวี๋เดินไปข้างๆ เขาแล้วพูดช้าๆ “ผมแค่กำลังทำหน้าที่ของชาวเมืองชางหนานคนหนึ่ง
