กี่ยวกับศิลปะการชงชา?แต่เมื่ออาจารย์เฉินผู้ยิ่งใหญ่พูดแล้ว เขาก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากฝืนดื่มลงไปอาจารย์เฉินยิ้มกว้างทันที แล้วหยิบชา 12 ห่อที่แตกต่างกันออกมาจากตู้ข้างๆ วางเรียงบนโต๊ะ ก่อนพูดด้วยรอยยิ้ม“มา มา มา ฉันยังมีชาชั้นดีอีกมากมาย วันนี้พวกเราจะได้ชิมกันอย่างเต็มที่”หลินชีเยี่ย “……”ชานเมืองเมืองชางหนานโลกิเดินอย่างไม่รีบร้อนขึ้นไปบนเนินเขาเล็กๆ มองลงมายังเมืองสมัยใหม่ทั้งเมืองในระยะไกล ขณะนี้ที่ทางเข้าออกทุกเส้นทางในเมืองมีกองทัพจำนวนมากรวมตัวกันอยู่พวกเขาปิดกั้นทุกเส้นทางที่จะเข้าสู่ตัวเมือง ในรัศมีการเฝ้าระวัง แม้แต่นกก็ไม่อาจบินผ่านแนวปิดล้อมทางอาวุธของพวกเขาได้มุมปากของโลกิยกขึ้น ตาหรี่ลง พูดด้วยเสียงหัวเราะเยาะ“แค่กำลังน่าขันเพียงเท่านี้ ก็คิดจะขวางทางฉันเหรอ?”เขาเพิ่งก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ก็ลังเลขึ้นมา ในเบ้าตาลึกของเขา วาบไหวด้วยประกายเจ้าเล่ห์“แต่ตอนนี้ยังไม่สามารถยืนยันตำแหน่งของ [ความแค้นของพระศิวะ] ได้……ตัวหมากตัวต่อไปกำลังเดินทางมาฉันไม่จำเป็นต้องเสี่ยง แค่หาทางบีบให้ [ความแค้นของพระศิวะ] ออกมาก็พอ……”ดูเหมือนเขาจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ยื่นมือไปด้านหลัง โบกหนึ่งที รอยแยกประหลาดหลายสายก็ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่าเบื้องหลังเขา ตามด้วยเงาร่างของสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาหลายตัวถูกวาดขึ้นมา“จงจมดิ่งสู่ความโกลาหลเถิด……”
