ทางเหนือของต้าเซี่ยหิมะขาวโพลนปกคลุมเทือกเขาที่ทอดยาว ในป่าเขาสีขาว นกหลายตัวถูกรบกวนจนตื่นตระหนก กระพือปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้าทันใดนั้น ที่ขอบฟ้าไกลๆ เงาดำเริ่มแผ่ขยายออกไปในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง ชายชราที่กำลังงีบหลับอยู่ในบ้านบังเอิญเหลือบมองท้องฟ้า เขาลุกพรวดขึ้นนั่งแล้วขยี้ตา“ยายเอ้ย! ยาย!! มาดูท้องฟ้านี่หน่อยสิ ทำไมครึ่งหนึ่งเป็นกลางวัน อีกครึ่งเป็นกลางคืนล่ะ?”“ตาแก่บ้า กลางวันแสกๆ ยังละเมออีก!” หญิงชราในครัวตะโกนด่าออกมาชายชรามองท้องฟ้าไกลๆ อย่างเหม่อลอย พึมพำ “สวรรค์… เห็นผีแล้ว!”ภายใต้ท้องฟ้าสีดำทะมึนนกที่ถูกความมืดปกคลุมร่างกายสั่นสะท้านทันที ร่วงหล่นจากท้องฟ้าลงสู่พื้นดิน ร่างกายแข็งทื่อ ไร้ลมหายใจราวกับมีมือแห่งความตายที่มองไม่เห็นลอบพรากชีวิตของพวกมันไปแต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ตัวของนกที่ตายเหล่านี้เริ่มกระตุก จากนั้นก็ลุกขึ้นอีกครั้ง กระพือปีกบินสู่ท้องฟ้าสีดำเหมือนตอนมีชีวิตความมืดยังคงแผ่ขยายต่อไปในทุ่งร้าง สุสานเล็กๆ ที่กระจัดกระจายอยู่ตามภูเขาถูกความมืดปกคลุม ในความมืดที่เงียบสงัด เริ่มมีเสียงแปลกๆ ดังขึ้น“ปัง!”ดินผืนหนึ่งระเบิดออกทันที ฝาโลงหนาลอยกระเด็นไปไกลหลายเมตร โครงกระดูกที่ไม่รู้ว่าตายมานานเท่าไหร่ค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง แล้วยืนขึ้นจากโลง เปลวไฟสีดำประหลาดลุกโชนในเบ้าตาที่ว่างเปล่า“ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!”เสียงดังติดๆ กันหลายครั้ง โครงกระดูกทั้งหมดในสุสานฟื้นคืนชีพ หันศ
