ม้แต่ขั้นอนันต์ก็ไม่มีทางทำได้ถึงขนาดนี้……”ชายคนนั้นดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “นายหมายความว่า นี่คือ……”ทันใดนั้น เสียงจริงจังก็ดังขึ้นในหูฟังของทุกคน[พบเป้าหมายแล้ว! ขอย้ำ! พบเป้าหมายแล้ว!! ทุกคนอย่าเพิ่งทำอะไรบุ่มบ่าม อย่าพยายามโจมตีเป้าหมาย อย่าทำอะไรเกินกว่าที่สั่ง รักษาความสงบทางวิทยุไว้!ทุกอย่างจะมีคนจัดการเอง]เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนต่างกลั้นหายใจพร้อมกัน แล้วกวาดสายตามองไปตามแนวชายฝั่ง“โครม! โครม! โครม!”ทันใดนั้น น้ำทะเลสีดำก็เดือดพล่านราวกับน้ำเดือด ปั่นป่วนอย่างรุนแรงที่เส้นขอบฟ้าไกลๆ คลื่นยักษ์ขนาดมหึมาที่บดบังทั้งฟ้าและดินก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!คลื่นนี้สูงมาก สูงจนม้วนเอาเมฆฝนฟ้าคะนองลงมาด้วย สายฟ้าที่กำลังพลุ่งพล่านผสมรวมกับคลื่น คำรามต่ำๆพลางซัดเข้าใส่เมืองเล็กๆ ตรงหน้าหากคลื่นลูกนี้ซัดลงมา ทั้งเมืองก็จะถูกทำลายกลายเป็นซากปรักหักพังในพริบตาทุกคนบนเฮลิคอปเตอร์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ มือกำราวจับแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว หัวใจแทบจะหลุดออกมาทางลำคอ“ชิ้ง!!”ในตอนนั้นเอง เสียงกระบี่ดังกังวานแหลมใสลอยมาแต่ไกล กลบเสียงคลื่นทะเลอันทรงพลังในพริบตา ขณะที่เสียงนั้นดังขึ้น ทั้งฟ้าและดินราวกับจมดิ่งสู่ความเงียบสงัดทันใดนั้น คลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้ามาก็ชะงักกึก แล้วในวินาถัดมา มันก็ขาดครึ่งออกจากกันาวกับมีกระบี่ล่องหนฟันผ่าคลื่นที่ยาวนับสิบกิโลเมตรนี้!คลื่นที่ขาดออกพุ่งกระแทกลงทะเล ซัดฟองขึ้น