เพราะชื่อของมัน เบลล์ แคลนเดอร์……นี่เป็นชื่อชาวตะวันตก และประเทศแถบตะวันตกทั้งหมดถูกหมอกกลืนกินไปตั้งแต่ร้อยปีก่อนแล้ว“แมลงงั้นเหรอ?” สีหน้าของเจ้าของร้านเหล้าเปลี่ยนไป เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน จ่อปากกระบอกปืนไปที่คางของเวินฉีโม่ แล้วพูดอย่างจริงจัง “ท่านเบลล์ แคลนเดอร์ผู้ยิ่งใหญ่เป็นสิ่งลี้ลับที่ทรงพลังจากหมอกตะวันตก! เป็นผู้ปกครองแห่งความปรารถนาและจิตวิญญาณ! หากอยู่ในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุด ท่านสามารถทำให้คนทั้งเมืองฆ่ากันเองตายภายในสิบนาที!สิ่งมีชีวิตที่มีพลังมหาศาลขนาดนี้ จะให้พวกหน่วยพิทักษ์ราตรีตัวเล็กๆ อย่างแกมาทำให้มัวหมองได้ยังไง?”เวินฉีโม่มองเจ้าของร้านเหล้าด้วยสายตาเรียบเฉย “ก็แค่แมลงตัวเล็กๆ ที่หนีมาจากหมอกตะวันตกและกำลังจะตาย มันสมควรได้รับคำว่า ‘ยิ่งใหญ่’ ด้วยเหรอ?”ดวงตาของเจ้าของร้านเหล้าเต็มไปด้วยความโกรธแค้น เส้นเลือดที่คอของเขาปูดโปน ปากกระบอกปืนจ่อแน่นที่คางของเวินฉีโม่ ดูเหมือนว่าเขาจะเหนี่ยวไกในอีกไม่กี่วินาทีครู่ต่อมา เขาค่อยๆ ลดปืนลง แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ดีมาก พยายามใช้วิธีนี้ยั่วยุฉันเพื่อทำลายพิธี……แกกล้าดีนี่”เจ้าของร้านเหล้าเดินไปที่ข้างนักบินทั้งสอง ก้มลงมองด้านล่าง ยืนยันว่าเครื่องบินบินมาถึงพื้นที่เป้าหมายแล้วมุมปากของเขาปรากฏรอยยิ้มเย็นชาเวลา 03:29 น.“เริ่มตัดนิ้วมือของเขาช้าๆ ทำให้ช้าหน่อย ให้เขารู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น!” เจ้าของร้านเหล้าหันกลับมาพูดกับป
