“เจ้าค่ะนายท่าน” หงชี่พยักหน้ารับคำ เงาร่างจาง ๆ ของนางวูบหายกลับเข้าไปในตัวกระบี่ทันที
เมิ่งฝานนั่งขัดสมาธิลงบนเตียง วางกระบี่หงชี่ไว้บนตักอย่างแผ่วเบา
เสี่ยวชิงที่ซุกตัวอยู่ในกระเป๋าเสื้อสัมผัสได้ถึงกระแสพลังที่ผิดปกติ มันรีบโผล่หัวออกมามอง แล้วเลื้อยลงจากตัวเมิ่งฝานไปขดตัวจ้องมองอยู่บนโต๊ะที่ห่างออกไปอย่างระแวดระวัง
สัญชาตญาณบอกให้มันรู้ว่า กำลังจะเกิดเหตุการณ์สะเทือนเลื่อนลั่นขึ้นในไม่ช้า!
‘วิญญูชนย่อมไม่อยู่ใกล้กำแพงที่กำลังจะถล่ม’ เสี่ยวชิงปลอบใจตัวเองพลางคิดว่าตนเองนั้นคือ ‘ปราชญ์ในหมู่พญางู’
มันไม่ใช่แค่งูสามัญทั่วไป แต่มันคือ ‘เจียว’ มังกรดินผู้สูงส่งกว่าเผ่าพันธุ์เลื้อยคลานนับร้อยเท่า และเป็นสิ่งมีชีวิตที่สวรรค์กำหนดชะตามาให้โผบินขึ้นเป็นมังกรในภายภาคหน้า!
เมิ่งฝานไม่ได้สนใจท่าทีของเจ้าเสี่ยวชิงแม้แต่น้อย สมาธิทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่เพียงกระบี่เบื้องหน้า
เขาใช้นิ้วกรีดผ่านคมกระบี่หงชี่เบา ๆ เค้นเอาหยดเลือดสีแดงเข้มหยดหนึ่งออกมา
นั่นไม่ใช่เลือดธรรมดา หากแต่เป็น ‘เลือดแก่นแท้’ ที่กลั่นออกมาจากต้นกำเนิดพลังชีวิตของเขาเอง
