ี้ยวในทันที ร่างของหลินชีเยี่ยเคลื่อนย้ายจากหางเครื่องสามครั้งติดต่อกัน ไปปรากฏที่ใต้ลำตัวเครื่องโดยตรงเมื่อร่างของเขาปรากฏขึ้นข้างกายอันชิงอวี๋อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย อีกฝ่ายก็ชะงัก กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง หลินชีเยี่ยก็คว้าคอเสื้อเขาไว้ พื้นที่ก็บิดเบี้ยวอีกครั้งพอรู้สึกตัวอีกที อันชิงอวี๋ก็พบว่าทั้งสองคนมาอยู่ในห้องน้ำภายในห้องโดยสารเสียแล้วอันชิงอวี๋มองไปรอบๆ อย่างงุนงง แล้วมองหลินชีเยี่ยด้วยสายตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “นายยังใช้การเคลื่อนย้ายในอากาศได้ด้วยเหรอ? นี่เป็นพลังของวัตถุต้องห้ามที่นายมีอยู่เหรอ?”อันชิงอวี๋ไม่ได้คิดไปทางอื่นเลย ในความทรงจำของเขา หลินชีเยี่ยไม่มีผนึกต้องห้ามด้านนี้ ดังนั้นการเคลื่อนย้ายในอากาศที่น่าอัศจรรย์นี้ น่าจะเป็นพลังของวัตถุต้องห้ามบางอย่างที่เขามีหลินชีเยี่ยไม่ได้ตอบคำถามของเขา แต่เปิดหูฟังแล้วพูดเสียงเบา“ผมแทรกซึมเข้าเครื่องบินเป้าหมายแล้ว”[ทำได้เยี่ยมมาก ชีเยี่ย!] เสียงของหงอิงดังมาจากช่องสัญญาณ [พวกเราไปไม่ทัน ตอนนี้ได้แต่ขับรถตามเครื่องบินไปเท่านั้น]บนถนนที่ว่างเปล่าไร้ผู้คน รถตู้สีดำคันหนึ่งกำลังแล่นด้วยความเร็วสูงสุด หงอิงนั่งอยู่ที่ที่นั่งคนขับ เงยหน้ามองเครื่องบินที่บินผ่านไปด้านหน้า แล้วเลี้ยวเข้าถนนเล็กอย่างรวดเร็วอู๋เซียงหนานที่นั่งข้างคนขับมีสีหน้าเหมือนคนที่พร้อมจะสละชีพ จับที่จับบนหลังคารถแน่น ราวกับว่านั่นคือฟางเส้นสุดท้ายที่จะช่วยชี
