ใต้ท้องฟ้ายามราตรี ร่างหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วระหว่างตึกสูง เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโทร.ออก“นายยังอยู่ที่ร้านเหล้าหรือเปล่า?”[อยู่ มีอะไรหรือ?] เสียงของอันชิงอวี๋ดังขึ้น“ตำแหน่งของนายอยู่ใกล้สนามบินมาก ตอนนี้นายรีบไปสนามบินก่อน หาเครื่องบินที่จะออกเดินทางตอนตีสามยี่สิบ เจ้าของร้านเหล้าอยู่บนเครื่องบินลำนั้น”อันชิงอวี๋ขมวดคิ้วแล้วดูเวลา [เหลืออีกห้านาที ฉันน่าจะทันนะ แล้วนายล่ะ?]“ฉันมีวิธีของฉันเอง”[ได้]อันชิงอวี๋วางสาย แล้วพุ่งออกจากร้านเหล้า ราวกับไม่สนใจแรงโน้มถ่วง เขาเหยียบกำแพงตึกตรงขึ้นไปบนหลังคาแล้วพุ่งไปยังสนามบินด้วยความเร็วที่น่าตกใจหลังจากวิเคราะห์ซากของกิ้งก่าตัวนั้น เขาไม่เพียงได้รับความสามารถในการฟื้นฟูอย่างรวดเร็วเท่านั้น แต่ยังได้ความเร็วและความคล่องตัวที่เรียกได้ว่าผิดปกติอีกด้วย!ด้วยจุดนี้เอง ตอนที่ส่งข้อความให้หลินชีเยี่ยในช่วงปีใหม่ แม้แต่หงอิงก็ยังตามเขาไม่ทัน‘เหลืออีกห้านาที……ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป คงไม่ทันแน่’ หลินชีเยี่ยคำนวณระยะทางในใจ ขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ใช่แค่เขา หงอิงและคนอื่นๆ ก็คงไม่ทันเช่นกัน แม้ว่าเธอจะขับรถเหมือนคนบ้า แต่ถึงจะบ้าแค่ไหน ระยะทางก็เป็นแบบนี้ รถยนต์จะเร็วแค่ไหนก็ไม่สามารถไปถึงสนามบินภายในห้านาทีได้เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ต้องฝากความหวังไว้ที่เจ้าหน้าที่สนามบิน ว่าจะสามารถสกัดกั้นเครื่องบินได้สำเร็จ……แต่เจ้าของร้านเ
