หล้า จะยอมนั่งรอความตายแบบนั้นจริงๆ เหรอ?หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก มือขวากดลงบนอากาศว่างเปล่า ใต้ท้องฟ้าสีดำ วงเวทย์อันงดงามปรากฏขึ้นในฝ่ามือของหลินชีเยี่ย ครู่ต่อมา เด็กชายตัวน้อยสวมชุดพยาบาลสีฟ้าก็เดินออกมาบนป้ายชื่อที่หน้าอกของเขามีตัวเลขสลักไว้— 002อาจูมองไปรอบๆ อย่างงุนงง ยังไม่ทันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หลินชีเยี่ยก็อุ้มเขาขึ้นมาแล้วตะโกนเสียงดัง“แปลงร่าง!”อาจู “……???”“ท่าน……ท่านผอ.ท่านกำลังพูดอะไรครับ?” อาจูเอียงหัวด้วยความสงสัย“กลับร่างเดิมซะ ฉันจะขี่นาย” หลินชีเยี่ยพูดอย่างจริงจังอาจูอ้าปากกว้าง จิตใจอันบริสุทธิ์ของเขาราวกับถูกโจมตีอย่างรุนแรง เขาเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“นี่……ผม ผมยังเป็นเด็กอยู่นะครับ……ท่านผอ.ถ้า……ถ้าท่านอยากขี่จริงๆ ก็ไปขี่หลี่อี้เฟยสิครับ! เขาแข็งแรง!ทนทาน!”หลินชีเยี่ยชำเลืองมองเขา “นายพูดอะไรโง่ๆ หลี่อี้เฟยจะเร็วเท่านายได้ยังไง ยกเว้นหงเหยียน ในบรรดาผู้ช่วยพยาบาลทั้งหมด มีแค่นายที่เร็วที่สุด ตอนนี้ต้องพึ่งนายคนเดียวแล้ว”ในบรรดาผู้ช่วยพยาบาลตอนนี้ หลี่อี้เฟยเป็นแค่คนโง่ แม้ว่าเมื่อกลับสู่ร่างเดิมแล้วความเร็วจะไม่ช้า แต่ก็ไม่ได้เร็วมากนัก ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเร็วๆ นี้เขายังอ้วนขึ้นอีกมาก ความเร็วคงจะน่าสงสารยิ่งขึ้น ส่วนรูบิก แม้จะสามารถทำให้พื้นที่สับสนได้ แต่ก็ไม่ยั่งยืนพอถ้าสามารถเรียกหงเหยียนออกมาได้ ด้วยพลังของมังกรดินเพลิง สามารถเคลื่อนที่ใต้พื้นดินได้
