ทันที ใช้เวลาเพียงครึ่งนาทีก็ถึงสนามบิน แต่น่าเสียดายที่เธออยู่ในขั้นมหาสมุทร หลินชีเยี่ยในตอนนี้ยังไม่สามารถเรียกเธอออกมาได้คิดไปคิดมา มีแต่อาจูที่เหมาะสมที่สุดอาจูชะงัก กะพริบตา แล้วพูดอย่างลองเชิง “ท่านผอ.ที่แท้ท่านหมายถึงแบบนี้เองหรือครับ?”“แล้วจะเป็นอะไรอีกล่ะ?!”“โอ้ รับทราบครับ!”อาจูถอนหายใจ ร่างกายเล็กๆ ของเขาพองขึ้นอย่างรวดเร็ว ในพริบตาก็กลับเป็นแมงมุมขาวขนาดใหญ่ หลินชีเยี่ยกระโดดขึ้นขี่บนหลังของมัน แมงมุมทอวิญญาณใช้ขาทั้งแปดวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ร่างกายเคลื่อนที่เร็วจนเบลอมันแบกหลินชีเยี่ยกระโดดลงจากยอดตึกสูง ใยแมงมุมพุ่งออกมาในทันที เกาะติดกับตึกอีกหลังที่อยู่ไกลออกไปแกว่งตัวเบาๆ ก็บินออกไปได้หลายร้อยเมตรหลินชีเยี่ยได้สัมผัสความรู้สึกของการเป็นสไปเดอร์แมนเสียทีเมื่อเทียบกับตอนที่หลินชีเยี่ยเคลื่อนที่ด้วยตัวเอง ตอนนี้ความเร็วเพิ่มขึ้นมาก แต่ถึงอย่างนั้น การขี่แมงมุมบินไปมา หลินชีเยี่ยก็รู้สึกแปลกๆ อยู่ดีคนอื่นเขาขี่มังกร ขี่ม้า ขี่เสือ… มาถึงเขากลายเป็นอัศวินขี่แมงมุมไปแล้ว?แถมนี่ยังเป็น ‘แมงมุมเด็ก’ อีกต่างหากแต่ในสถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้ ไม่ใช่เวลามาคิดมากเรื่องพวกนี้ด้วยความเร็วของอาจู ไม่กี่นาที หลินชีเยี่ยก็มาถึงบริเวณใกล้สนามบิน ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือของหลินชีเยี่ยก็ดังขึ้นอีกครั้ง“เป็นยังไงบ้าง?” หลินชีเยี่ยตะโกนใส่โทรศัพท์ไปยังอันชิงอวี๋ที่อยู่ปลายสาย[เกิดเ