นทีที่คว้าดาบ ร่างของหลินชีเยี่ยก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาดาบคู่ทิ้งเงาไว้ในอากาศ ฟาดฟันลงมาในพริบตา ทว่าปฏิกิริยาของเงาร่างนั้นก็ไม่เชื่องช้า เขายกดาบน้ำแข็งขึ้นขวางหน้าอกอย่างรวดเร็ว คมดาบทั้งสามปะทะกัน!เคร้ง!!เงาร่างนั้นรู้สึกถึงพลังมหาศาลที่ส่งผ่านมาจากใบดาบ ทำให้ทั้งร่างลอยกระเด็นออกไป เซถอยหลังหลายก้าวกว่าจะทรงตัวได้ ดวงตาฉายแววประหลาดใจ“ฉันผสานพลังของอสรพิษหนานต้าและฆาตกรยามรัตติกาลเข้าด้วยกัน แต่กลับยังสู้เขาไม่ได้? เขาเป็นปีศาจอะไรกันแน่เนี่ย……” เขาพึมพำเบาๆ ด้วยเสียงที่ได้ยินแค่ตัวเองเด็กหนุ่มส่ายหัว แล้วโบกมือเบาๆ ไปทางผิวน้ำข้างๆ ทันใดนั้นเศษน้ำแข็งแหลมคมนับสิบก็พุ่งออกมาจากน้ำด้วยความเร็วไม่แพ้กระสุนปืน พุ่งตรงไปยังหลินชีเยี่ย!หลินชีเยี่ยเหลือบมองมันอย่างเฉยเมย ไม่ได้ลดความเร็วลงแม้แต่น้อย ราวกับไม่สนใจการมีอยู่ของมัน เมื่อเศษน้ำแข็งเข้าสู่ความมืดรอบกายเขา มันก็เหมือนถูกแช่แข็งอยู่ในความมืด ไม่สามารถเข้าใกล้เด็กหนุ่มได้เลยหลินชีเยี่ยแค่นเสียงเย็นชา เศษน้ำแข็งที่ลอยเคว้งอยู่ในผนึกเทวะแห่งราตรีพลันแตกกระจาย!‘เขามีผนึกต้องห้ามกี่อย่างกันแน่?’ เงาร่างนั้นสงสัยหนักขึ้นในใจเศษน้ำแข็งที่แตกกระจายค่อยๆ ร่วงหล่น ร่างของหลินชีเยี่ยทะลุผ่านม่านน้ำแข็ง พุ่งเข้าหาเงาร่างนั้นอีกครั้งพร้อมฟันดาบทั้งสองลงมา!แต่คราวนี้ต่างออกไป เงาร่างนั้นไม่เลือกที่จะป้องกัน ดูเหมือนจะปล่อยให้ดาบทั้งสอง
