ฟันลงบนร่างของตน ในขณะเดียวกันก็แทงดาบน้ำแข็งในมือออกไป พุ่งตรงไปที่ลำคอของหลินชีเยี่ย!หลินชีเยี่ยเบิกตากว้าง มือซ้ายที่ถือดาบละทิ้งการโจมตี พุ่งไปป้องกันดาบน้ำแข็งอย่างรวดเร็วดุจสายฟ้า ส่วนดาบในมือขวาฟันลงบนหน้าอกของคนผู้นั้นอย่างรุนแรง!พรวด!โลหิตสาดกระเซ็น บนหน้าอกของเงานั้นปรากฏรอยแผลอันน่าสยดสยองในทันที เขาก้มลงมองบาดแผล ในดวงตาไม่มีความเจ็บปวดแม้แต่น้อย มีเพียงความเสียดายขณะส่ายหัวเขาถอยห่างจากหลินชีเยี่ยไปหลายก้าวคราวนี้ หลินชีเยี่ยไม่ได้โจมตีต่อ แต่ยืนอยู่กับที่ มองดูอีกฝ่ายเงียบๆ“นึกว่าถึงจะสู้ไม่ชนะ ก็น่าจะสู้ได้สูสี แต่ไม่คิดเลยว่าจะถูกโจมตีจนยับเยินขนาดนี้……” บาดแผลบนหน้าอกของคนผู้นั้นหายไปอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ เพียงไม่กี่วินาที รอยดาบอันน่าสยดสยองก็เหลือเพียงรอยแดงฟื้นฟูเหนือมนุษย์?หลินชีเยี่ยเห็นภาพนั้น ดวงตาฉายแววประหลาดใจคนผู้นั้นค่อยๆ ถอดหมวกคลุมออก เผยให้เห็นใบหน้าขาวซีดที่ดูสงบนิ่ง ดวงตาคู่นั้นจ้องมองหลินชีเยี่ย ราวกับกำลังมองสัตว์หายาก แววตาเต็มไปด้วยความใคร่รู้และตื่นเต้น “ไม่ได้พบกันนานเลยนะ หลินชีเยี่ย”
