ป็นนักโทษที่ถูกตรึงบนไม้กางเขน รอคอยการพิพากษาจากเทพแห่งรัตติกาลมังกรดินเพลิงดิ้นรนบิดร่างของมัน เลือดค่อยๆ ซึมออกมาจากบาดแผล แต่ร่างกายกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อยหลินชีเยี่ยเหยียบย่างบนความมืด ค่อยๆ เดินไปที่เหนือศีรษะของมังกรดินเพลิง แล้วเอ่ยอีกครั้งว่า“[ดารานับพันร่วงโรย]”บนท้องฟ้ายามราตรี ดวงดาวที่กะพริบวิบวับนั้นพลันเปล่งแสงสว่างจ้า ร่องรอยของดาวนับพันดวงพุ่งผ่านท้องฟ้าสีดำสนิท เสียดสีชั้นบรรยากาศจนเกิดเปลวเพลิงแสบตา ลากหางเพลิงอันยาวและสว่างจ้าตกลงสู่โลกมนุษย์!ราวกับเป็นฝนดาวตกที่น่าตื่นตาตื่นใจ!แน่นอนว่าสิ่งเหล่านี้เป็นเพียงเงาของดวงดาว ไม่ใช่ดวงดาวจริงๆ แต่หลินชีเยี่ยสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าพลังนี้แต่เดิมสามารถเรียกดวงดาวจริงๆ มาได้……นั่นหมายความว่าหากเป็นนิกซ์ในยามที่รุ่งโรจน์ที่สุด เธอสามารถดึงอุกกาบาตจากจักรวาลให้ตกลงสู่พื้นโลกได้จริงๆ!นั่นคือพลังที่แท้จริงของเทพเจ้า!แม้จะเป็นเพียงดาวตกจำลอง แต่ก็เพียงพอที่จะจัดการกับมังกรดินเพลิงได้แล้วดาวตกที่ลุกไหม้พุ่งเข้าชนร่างของมังกรดินเพลิงด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว คลื่นกระแทกแผ่ขยายออกในรูปแบบที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เศษดาวที่แตกกระจายและเปลวไฟที่หวีดหวิวระเบิดกลางอากาศ แสงไฟปกคลุมร่างของมังกรอย่างทั่วถึง!แม้แต่อากาศก็ยังสั่นสะเทือน!หลินชีเยี่ยยืนนิ่งกลางอากาศ ก้มมองภาพเบื้องล่าง ดวงตาทั้งสองเปี่ยมไปด้วยความสง่างามอันสูงส่ง
