เมื่อแสงไฟและดวงดาวจางหายไป หนามยักษ์แห่งรัตติกาลที่ตรึงร่างมังกรดินเพลิงไว้ก็หายไป ส่วนมังกรดินเพลิง……ก็กลายเป็นเศษเนื้อเละเทะไปนานแล้วปีกที่แหลกลาญไม่อาจพยุงให้มันบินอยู่กลางอากาศได้อีกต่อไป ร่างกายที่แหลกยับเยินหลั่งเลือดและเศษเนื้อไม่หยุด ดวงตาที่หม่นหมองจ้องมองหลินชีเยี่ยเขม็ง ราวกับเห็นสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว!มังกรดินเพลิงที่ใกล้ตาย ร่วงหล่นลงสู่เมฆที่มีสายฟ้าแลบแปลบปลาบอย่างไร้เรี่ยวแรง กลับคืนสู่โลกมนุษย์ที่ฝนกำลังตกหนัก ร่วงลงสู่เบื้องล่างสายฝนไหลผ่านร่างกายที่เต็มไปด้วยบาดแผลของมัน สายตาของมันเหม่อมองพื้นดินที่ค่อยๆ ใกล้เข้ามา ในดวงตาปรากฏแววแห่งความหวังอีกครั้ง……ตราบใดที่มันสามารถกลับคืนสู่พื้นดินได้ มันก็จะมีชีวิตรอด!ทันทีที่ความคิดนี้แวบเข้ามาในสมองของมัน แสงดาบสีขาวจ้าก็พุ่งลงมาจากเบื้องบน ราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาแทงทะลุศีรษะของมันในชั่วพริบตา!ในขณะเดียวกัน เสียงฟ้าร้องก็ดังกึกก้องจากเมฆดำทะมึนในที่ไกลๆดาบสายฟ้านี้ฟาดลงมาจากท้องฟ้าสู่พื้นดิน ราวกับเป็นการลงทัณฑ์จากสวรรค์ ตัดศีรษะมังกรขาดในคราวเดียว!พลังชีวิตของมังกรดินเพลิงขาดสะบั้นอย่างสิ้นเชิงโครม!!ซากร่างอันมหึมาของมังกรดินเพลิงร่วงลงสู่หุบเขา ส่งเสียงดังสนั่นทุ้มต่ำ ฝุ่นควันตลบอบอวล……บนยอดเขาไม่ไกลนัก หลินชีเยี่ยค่อยๆ ลุกขึ้นยืน สายตาอันสงบนิ่งทอดมองไปยังซากศพของมังกรดินเพลิง หยดเลือดค
