โกรธเกรี้ยว“เจ้าสัตว์เดรัจฉานนี่มันบ้าไปแล้วรึไง? แค่แมลงสาบไม่กี่ตัวเท่านั้น ทำไมถึงใช้การโจมตีขนาดใหญ่ขนาดนี้? มันคิดจะฆ่าฉันไปพร้อมกันด้วยหรือไง?!”ใช่แล้ว มังกรดินเพลิงคิดเช่นนั้นจริงๆมันไม่ได้ลืมว่าใครเป็นคนปลุกมันขึ้นมาตอนที่มันกำลังหลับใหล แล้วยังโจมตีมันอีก มันได้ทำพันธวิญญาณกับพร่ำรำพันจริง ไม่สามารถฝ่าฝืนคำสั่งของพร่ำรำพันได้ แต่นั่นไม่ได้รวมถึง ‘การอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุขระหว่างสาวก’ตอนที่พร่ำรำพันยังอยู่ มันก็ไม่กล้าทำอะไรตามใจชอบ แต่ตอนนี้พร่ำรำพันไม่อยู่แล้ว มันก็คือราชาแห่งโลกใต้ดินนี้!พวกแมลงสาบพวกนี้ต้องฆ่า ผู้ที่ทำร้ายเพื่อนของมันก็ต้องฆ่า ดังนั้น……ทำลายทุกอย่างเสีย!บอลเพลิงที่น่ากลัวยังคงก่อตัวอยู่ตรงหน้ามังกรดินเพลิง มันตั้งใจจะทำลายทุกคนในคราวเดียว หม่าอี้เทียนวิ่งไปที่ผนังถ้ำด้วยสีหน้าซีดเผือด ยื่นมือแตะผิวหินแล้วกลายร่างเป็นแสงสีดำหายวับเข้าไปในเนื้อหินครูฝึกหงกัดฟันแน่น ก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว สูดหายใจลึก แล้วหยิบเหรียญตราออกมาจากอกอย่างจริงจังนี่เป็นเหรียญตราที่ทำอย่างประณีตมาก ด้านหน้ามีลวดลายเป็นดาบตรงสองเล่มไขว้กัน ใบมีดเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนด้านหลังดาบเป็นท้องฟ้ายามค่ำคืนประดับด้วยดวงดาวนับไม่ถ้วน……ใต้ลวดลายมีตัวอักษรสองตัวสลักอยู่‘หงฮ่าว’หลินชีเยี่ยรู้จักเหรียญตรานี้ เคยได้สัมผัสมันด้วยมือตัวเองมาก่อน เจ้าของเหรียญตรานี้มีชื่อว่าจ้าวคงเฉิงส่วนเสิ่นชิงจู่และไป
