ช้า เขายืนอยู่บนกลางอากาศ ส่ายหน้าอย่างจนใจ “น่าเสียดายอายุคุณมากเกินไปแล้ว ถึงแม้จะสามารถบรรลุขั้นพิภพได้ ชาตินี้ก็คงติดอยู่แค่ขั้นนี้ ศักยภาพไม่เพียงพอ……ไม่อย่างนั้นผมก็คงรับคุณเข้ามาอยู่ใต้บังคับบัญชา ให้เป็นสาวกของผมแล้ว”สิ้นเสียง เขาก็ชี้นิ้วลงมาที่พื้นดิน เมฆดำที่รวมตัวกันบนท้องฟ้าก็ราวกับมีชีวิตขึ้นมา ก่อตัวเป็นใบหน้าปีศาจขนาดมหึมาที่ดูน่าสะพรึงกลัว ภายในมีประกายสายฟ้าส่องแสง คำรามลั่นพุ่งลงมากัดกินพื้นดิน!ใบหน้าปีศาจสายฟ้าพุ่งชนพื้นดินที่กลายเป็นซากปรักหักพัง กลืนกินร่างของหยวนกังจนมิด!“ผนึกเทวะของผมสามารถเปลี่ยน ‘ฝันร้าย’ ทั้งหมดให้กลายเป็นความจริงได้ ในโลกแห่ง ‘ฝันร้าย’ ที่เป็นของผมนี้ ผมคือผู้ปกครองโลก คุณไม่มีทางชนะผมได้หรอก” พร่ำรำพันกล่าวพร้อมรอยยิ้มเมื่อสายฟ้าและเมฆดำสลายไป หยวนกังยืนอยู่ในหลุมลึก แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยบาดแผลฉกรรจ์ แต่หลังของเขายังคงยืดตรงดั่งเสาหิน!เขาเงยหน้ามองพร่ำรำพันที่อยู่บนท้องฟ้าด้วยความโกรธเกรี้ยว แววตามุ่งมั่นที่จะต่อสู้ คลื่นสีทองแผ่ซ่าน ดูราวกับเทพเจ้าแห่งสงคราม!ในขณะนั้น เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างหูของพร่ำรำพัน เขาเลิกคิ้วอย่างประหลาดใจ สายตาทอดมองหยวนกังอีกครั้ง“ไม่คิดเลยว่าจะมีของแถม……เอาล่ะ วันนี้เล่นแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน”พร่ำรำพันโบกมือไปมาอย่างไม่ใส่ใจ โลกโดยรอบพลันพังทลาย ร่างของเขาค่อยๆ จางหายไป หยวนกังรู้สึกเหมือนกับร่างกายไร้น้ำหนัก จิ
