งของพวกเขาค่อยๆ ้ลือนหายไปในความมืด เขาไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านนานนัก แต่วิ่งไปอีกทางหนึ่งร่างกายเคลื่อนไหวราวกับภูตผีในป่ามืด ผ่านไปไม่นานก็ทิ้งระยะห่างจากหมู่บ้านไปไกลเมื่อเห็นว่ามาถึงตำแหน่งที่เหมาะสมแล้ว เด็กหนุ่มจึงสูดหายใจเข้าลึก ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกายสีทองเจิดจ้า ปลดปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์ของเซราฟออกมาอย่างเต็มที่!ท่ามกลางหุบเขาอันเงียบสงัดแห่งนี้ พลังศักดิ์สิทธิ์ของเซราฟดูโดดเด่นเป็นพิเศษไม่นานนัก สีทองในดวงตาก็ค่อยๆ จางหายไป เขายื่นมือออกมากดเบาๆ ในอากาศ วงเวทย์อันงดงามก็ปรากฏขึ้นโดยอัตโนมัติคลื่นพลังจากมิติอื่นทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานนัก มัมมี่ตัวน้อยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของหลินชีเยี่ยมัมมี่ตัวน้อยมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว ยามพบว่าครั้งนี้ไม่มีอาวุธและขนมเต็มห้องเหมือนเคย จึงก้มหน้าลงอย่างผิดหวัง……หลินชีเยี่ยลูบหัวอีกฝ่าย สายตาจับจ้องไปยังป่าเขาที่อยู่ไกลออกไปพลางพึมพำว่า“อยากจะฆ่าฉัน… คงไม่ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ”……ภายในป่าเขาเงียบสงัด ร่างหนึ่งสวมหมวกแก๊ปกำลังเดินตรงผ่านป่าไม้ มุ่งหน้าไปทางหมู่บ้านหมายเลขหนึ่งทันใดนั้น คลื่นพลังศักดิ์สิทธิ์พลันแผ่ซ่านมาจากทิศทางหนึ่ง รัศมีสว่างไสวราวกับดวงดาว ทำให้ต้องอุทานเบาๆก่อนจะหยุดฝีเท้าลง“แปลก ไม่ใช่ว่าเขาไปช่วยเหลือที่หมู่บ้านนั้นหรอกหรือ? ทำไมถึงอยู่ที่นั่น……”เขาหลับตาลง เพ่งสมาธิสัมผัสอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าอย่างมั่นใจ “
