ฝนยังคงตกไม่หยุดภายในบ้านที่พังทลาย มีคนสองกลุ่มนอนอยู่อย่างเงียบสงบทางด้านซ้ายคือผู้รอดชีวิตที่พวกหลินชีเยี่ยช่วยออกมาได้ ส่วนทางด้านขวาคือผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์มีผู้รอดชีวิตสิบเจ็ดคน และผู้เสียชีวิตเก้าคนหลังจากเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างดินถล่ม มีหลายคนที่เสียชีวิตทันทีที่เกิดเหตุ ถูกดินโคลนฝังกลบ ถูกกำแพงพังทับ ถูกก้อนหินและกิ่งไม้แหลมคมทิ่มแทง……พวกเขาไม่สามารถช่วยคนเหล่านั้นได้ส่วนอีกด้านหนึ่ง ผู้รอดชีวิตทั้งหมดอยู่ภายใต้ผนึกต้องห้ามของเวินฉิงฉิง กำลังนอนหลับเพื่อฟื้นฟูร่างกายที่บาดเจ็บ ภายในบ้านเต็มไปด้วยผู้คน แต่กลับเงียบสงบมากด้วยเหตุนี้ พวกหลินชีเยี่ยจึงทำได้เพียงนั่งพิงกำแพงที่พังทลายอยู่ข้างนอก เผชิญกับสายลมและฝนทันใดนั้น เด็กหญิงถักเปียสองข้างที่อยู่ในกลุ่มผู้รอดชีวิตค่อยๆ ลืมตาขึ้นเธอลุกขึ้นนั่งอย่างงุนงง ความทรงจำในหัวยังคงอยู่ที่ช่วงหลังดินถล่ม เธอกำลังจะกลับเข้าบ้านเพื่อเรียกคุณปู่คุณย่าให้ออกมา แต่กลับสะดุดพื้นที่สั่นไหวและล้มลงที่มุมกำแพง……แล้วคุณปู่คุณย่าอยู่ไหน?ยายามองไปรอบๆ ในไม่ช้าก็พบร่างชราสองคนนอนนิ่งอยู่ในกลุ่มคนทางขวาเธอกัดฟันลุกขึ้นจากพื้น วิ่งไปหาคนชราทั้งสอง เขย่าร่างกายที่เย็นเฉียบของพวกเขา ใบหน้าน้อยๆ ซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว“คุณปู่ คุณปู่! เป็นอะไร คุณปู่คะ!”เสียงของเธอทำให้คนข้างนอกตกใจ พวกเขารีบวิ่งเข้ามาในบ้าน เห็นยายาคุกเข่าลงบนพื้นเขย่าร่าง
