้านเป้าหมายแล้ว เริ่มภารกิจช่วยเหลือ”“ทีมหมายเลขหก……”“……”“ทีมช่วยเหลือหมายเลขหนึ่ง ยังไม่ถึงหมู่บ้านเป้าหมาย”เสียงของครูฝึกหงดังมาจากอุปกรณ์สื่อสารเป็นคนสุดท้าย ยกเว้นทีมที่หนึ่ง สอง และสาม ที่มุ่งหน้าไปยังใจกลางภูเขาจินหนาน ทีมอื่นๆ ต่างก็เริ่มปฏิบัติการช่วยเหลือแล้วหยวนกังก้มมองแผนที่บนโต๊ะ จากการคำนวณ ทีมที่สองและสามจะสามารถไปถึงหมู่บ้านเป้าหมายได้ภายในห้าชั่วโมง ส่วนทีมที่หนึ่ง แม้ว่าทุกอย่างจะราบรื่นก็ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบชั่วโมงเขาเดินไปที่หน้าเต็นท์ เงยหน้ามองเมฆดำทะมึนบนท้องฟ้า ดูจากสถานการณ์แล้ว ฝนคงไม่หยุดในเวลาอันสั้นหากฝนยังคงตกหนักเช่นนี้ต่อไป ก็อาจเกิดดินถล่มซ้ำอีกได้ขณะที่หยวนกังกำลังครุ่นคิด เขาไม่ได้สังเกตว่าเสียงของครูฝึกสองคนที่กำลังตรวจสอบอุปกรณ์ในเต็นท์ค่อยๆเบาลง เสียงฝนกระทบหลังคาเต็นท์ค่อยๆ หายไป สายฝนที่ตกลงมาเริ่มพร่าเลือน……ราวกับว่าทุกสิ่งรอบตัวกำลังเลือนหายไปเมื่อเขาได้สติ เสียงรอบข้างก็หายไปจนหมด หยดน้ำฝนค้างอยู่กลางอากาศ ราวกับมีใครกดปุ่มหยุด ส่วนครูฝึกสองคนที่อยู่ในเต็นท์ก็หายตัวไปอย่างน่าพิศวงในโลกที่ว่างเปล่า เหลือเพียงเขาคนเดียวหรือพูดอีกอย่างก็คือ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่นี่ไม่ใช่โลกที่เขาคุ้นเคยอีกต่อไปแล้วหยวนกังขมวดคิ้วแน่น ความผิดปกติรอบตัวไม่ได้ทำให้เขาตื่นตระหนก เขาดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางสิ่ง สายตาจับจ้องไปที่นอกเต็นท์ที่สุดขอบฟ้าอีกด้า
