นพร้อมกับแรงสั่นสะเทือนของพื้นดิน ก้อนหินและดินก็ได้ไถลลงมาจากภูเขา เมื่อถูกชะล้างด้วยสายฝนที่โหมกระหน่ำ ค่อยๆ รวมตัวกันเป็นคลื่นสีน้ำตาลเข้มที่ทะลักลงมา!คลื่นที่ประกอบด้วยดินและหินไหลบ่าลงมาจากกลางภูเขา ราวกับมังกรโคลนตัวมหึมาที่คำรามอย่างดุร้ายท่ามกลางสายฝน มันกวาดผ่านไหล่เขาที่ลาดชัน พุ่งลงสู่เชิงเขาด้วยความเร็วที่น่าตกใจทั้งหมู่บ้านถูกสัตว์ร้ายสีน้ำตาลนี้กลืนหายไป บ้านเรือนที่ดูแข็งแรงมั่นคงเหล่านั้น กลับเปราะบางราวกับกระดาษเมื่อเผชิญหน้ากับพลังอันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติยายาเบิกตากว้าง พยายามวิ่งกลับเข้าบ้านอย่างยากลำบากบนพื้นที่สั่นไหว แล้วตะโกนเสียงดัง“คุณปู่ คุณย่า รีบหนีเร็ว!! ดินถล่มมาแล้ว!!!”โครม—!!!มองลงมาจากท้องฟ้า กระแสโคลนไหลบ่าราวกับสัตว์ร้ายที่โหดเหี้ยมท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย มันกวาดล้างหมู่บ้านที่กระจัดกระจายใต้ภูเขาจินหนานอย่างไร้ความปรานีในที่สุด ทุกอย่างก็จมดิ่งสู่ความเงียบสงัดภายใต้สายฝน…………ปรี๊ด–!!!!เสียงนกหวีดแหลมดังก้องไปทั่วค่ายฝึกอบรม หลินชีเยี่ยและไป๋หลี่พั่งพั่งที่เพิ่งกลับมาถึงหอพักและกำลังจะอาบน้ำ สบตากันแวบหนึ่ง รีบวางผ้าขนหนูและกะละมังลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะวิ่งออกไปยังสนามฝึกท่ามกลางสายฝนแม้ฝนจะตกหนัก แต่ก็ไม่มีใครมาสาย ชั่วครู่ต่อมาทุกคนก็มารวมตัวกันที่สนามฝึก ยืนตัวตรงท่ามกลางสายฝนที่โปรยปราย“ชีเยี่ย นายว่า… เกิดอะไรขึ้น?” ไป๋หลี่พั่งพั่งถามแผ่วเบา“ไม่
