ี่ 006 เมืองหลวง!”“หลินชีเยี่ย……ย้ายไปหน่วยที่ 136 เมืองชางหนาน!”เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนต่างตกตะลึง มองไปที่หลินชีเยี่ยในแถวด้วยความประหลาดใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย ตกตะลึง และไม่พอใจ……ผลงานของหลินชีเยี่ย ทุกคนต่างเห็นกับตา พวกเขายอมรับอย่างสุดหัวใจว่าหลินชีเยี่ยคือผู้ที่ควรได้อันดับหนึ่งแต่ไม่มีใครคาดคิดว่า ในขณะที่ทุกคนคิดว่าเขาจะเข้าหน่วยรบพิเศษ หรือหน่วยเมืองหลวง เบื้องบนกลับส่งเขามายังเมืองเล็กๆ อย่างชางหนานอีกครั้ง……นี่มันมีเบื้องหลังอะไรหรือเปล่า?!ในทางกลับกัน ยามหลินชีเยี่ยได้ยินผลลัพธ์นี้กลับไม่รู้สึกโกรธหรือไม่ยุติธรรมเลย ตรงกันข้าม เขาพอใจกับการจัดการนี้อย่างยิ่งส่วนไป๋หลี่พั่งพั่งและเฉาเยวียนต่างก็ขมวดคิ้วมองหน้ากัน ดูเหมือนพวกเขาจะรู้สึกว่าการจัดการนี้ไม่ค่อยเหมาะสม แต่เมื่อนึกถึงหลินชีเยี่ยที่พอใจกับผลลัพธ์นี้มาก พวกเขาจึงเงียบไปโดยไม่ต้องพูดอะไรแต่ถึงพวกเขาจะไม่พูด ก็ยังมีคนที่จะพูด“รายงาน!!” เสิ่นชิงจู่พลันตะโกนดังลั่นท่ามกลางฝูงชน“ว่ามา”“ผมไม่ยอมรับ!”“นายถูกโยกย้ายเข้าหน่วยเมืองหลวงแล้ว ยังมีอะไรไม่ยอมรับอีก?”“ไม่ใช่ผม” เสิ่นชิงจู่หรี่ตาลง แค่นเสียงเย็นชา “หลินชีเยี่ยได้ที่หนึ่งในค่ายฝึกอบรม ไม่ได้เข้าหน่วยรบพิเศษก็แล้วไป ทำไมถึงถูกส่งไปชางหนานล่ะ?”“โอ้?” ครูฝึกหงเลิกคิ้วขึ้น “นายเสิ่นชิงจู่ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่นายสนิทกับหลินชีเยี่ยขนาดนี้?”“นี่ไม่ใช่เรื่องขอ
