ึ้น ก็จำเป็นต้องทำให้มันยอมจำนนด้วยสติปัญญาหลินชีเยี่ยเริ่มเข้าใจกลไกของโรงพยาบาลแห่งนี้แล้ว“แสดงคุณค่าของนายออกมา” หลินชีเยี่ยเอ่ยเสียงเรียบ “โรงพยาบาลจิตเวชของฉันไม่เลี้ยงคนไร้ประโยชน์”การให้อาจูและหลี่อี้เฟยซึ่งเป็นสิ่งลี้ลับในร่างมนุษย์มาเป็นผู้ช่วยพยาบาลนั้นย่อมทำได้ แต่การจ้างรูบิค……เขานึกไม่ออกจริงๆ ว่านอกจากให้เมอร์ลินเล่นแล้วจะมีประโยชน์อะไรอีกรูบิคเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอะไรบางอย่างกับหลินชีเยี่ยด้วยเสียงจักรกล ดวงตาของอีกฝ่ายก็ค่อยๆ สว่างขึ้น“อืม……ถ้าเป็นแบบนั้นก็พอจะมีประโยชน์อยู่บ้าง” หลินชีเยี่ยลูบคางพลางคิด รู้สึกสนใจขึ้นมาจากนั้นเขาก็หยิบสัญญาออกมา และลงนามข้อตกลงการจ้างงานกับรูบิค เมื่อสัญญาสลายไป ประตูห้องขังก็ค่อยๆ เปิดออกรูบิคลอยออกมา เนื่องจากไม่มีร่างกายอยู่แล้ว จึงไม่ได้สวมชุดพนักงาน มีเพียงป้ายชื่อติดอยู่บนบล็อกด้านหนึ่งเขียนว่า 003หลินชีเยี่ยมองดูผู้ช่วยพยาบาลใหม่ทั้งสองตรงหน้า พยักหน้าอย่างพอใจ แล้วพาพวกเขากลับไปที่โรงพยาบาลจิตเวชเห็นหลี่อี้เฟยสวมผ้ากันเปื้อนและหมวกกุ๊ก กำลังถือจานอาหารเดินผ่านระเบียงอย่างรีบร้อน เมื่อเห็นสองคนกับรูบิคเดินมา เขาก็ชะงักอยู่กับที่“ผู้อำนวยการ?” สายตาสงสัยของหลี่อี้เฟยมองข้ามหลินชีเยี่ยไปยังอาจูที่สวมชุดพนักงานอยู่ข้างหลัง เขาอึ้งไปครู่หนึ่ง “นี่คือ……”“ผู้ช่วยพยาบาลคนใหม่” หลินชีเยี่ยแนะนำอย่างง่ายๆ “คนนี้ชื่ออาจู ส่วนนั่นคื