อรูบิค”หลี่อี้เฟยตาแดงก่ำ เขาวางอาหารในมือลงบนโต๊ะอย่างสั่นเทา จากนั้นก็โผเข้ากอดหลินชีเยี่ย ร้องไห้จนน้ำตาไหลพราก“ชีเยี่ย นายยังห่วงใยฉัน! ฉันเกือบจะตายอยู่แล้ว!”หลี่อี้เฟยมองไปทางอาจูและรูบิคอย่างตื่นเต้น อาจูยังพอไหว แต่เมื่อเห็นรูบิคลอยอยู่กลางอากาศ เขาก็ต้องตกตะลึง“นี่… นี่มันใช้ทำอะไรได้บ้าง?”หลินชีเยี่ยหันไปทางรูบิคแล้วส่งสายตาให้มันรูบิคสั่นเบาๆ แล้วหมุนอย่างรวดเร็ว ในชั่วพริบตา เสื้อผ้าสกปรกในตะกร้าก็เคลื่อนย้ายมารอบๆ มัน พลิกกลับไปมาอย่างรวดเร็ว พร้อมกันนั้นก็มีน้ำสะอาดและก้อนสบู่ปรากฏขึ้น เสื้อผ้าสกปรกจมหายเข้าไปในน้ำอย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่มีน้ำสักหยดกระเด็นออกมานอกรัศมีสองเมตร ทุกอย่างผสมปนเปกันลอยอยู่กลางอากาศและหมุนวนอย่างว่องไว……หลี่อี้เฟยเบิกตากว้าง ทั้งตัวสั่นระริก!“นี่… นี่มัน……”เสียงจักรกลดังมาจากรูบิค “เครื่องซักผ้าอัตโนมัติ เครื่องปั่นแห้ง เครื่องล้างจาน และโต๊ะไพ่นกกระจอก ยี่ห้อรูบิค ยินดีให้บริการท่านอย่างสุดความสามารถ!”
