เอ๊ะ?แมงมุมตัวนี้……หลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว เด็กชายแมงมุมที่ลอยผ่านอยู่กลางอากาศใจหายวาบ!แย่แล้ว!ที่นี่ยังมีคนซุ่มโจมตีอีกหรือ!?สมแล้วที่เป็นมนุษย์ ช่างร้ายกาจเหลือเกิน!!“อย่าเข้ามานะ…” แมงมุมเด็กพูดได้เพียงครึ่งประโยค ดวงตาของหลินชีเยี่ยก็เปลี่ยนไปในพริบตาตาซ้ายดำสนิทราวกับหมึก ตาขวาเจิดจ้าดั่งดวงตะวัน พลังศักดิ์สิทธิ์ที่แตกต่างกันทั้งสองประเภทพุ่งเข้าสู่จิตใจของแมงมุมเด็กราวกับสายน้ำที่เชี่ยวกราก ความเจ็บปวดรุนแรงเหมือนจะฉีกจิตวิญญาณที่บาดเจ็บของมันออกเป็นชิ้นๆ!“อ๊าก!!!!”เด็กชายแมงมุมถูกพลังศักดิ์สิทธิ์ที่จู่โจมอย่างกะทันหันเล่นงานจนสั่นสะท้าน ร่างแข็งทื่อกลางอากาศ มันไม่สามารถพ่นใยแมงมุมได้อีกต่อไป จึงร่วงหล่นลงสู่พื้นดินราวกับก้อนหิน!หลินชีเยี่ยครางในลำคอ ใบหน้าซีดเผือด จิตวิญญาณเพิ่งฟื้นตัวได้เพียงเล็กน้อย แต่ก็ต้องบังคับใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองประเภท ซึ่งสร้างภาระให้กับจิตวิญญาณของเขาไม่น้อยทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะสนใจเรื่องพวกนั้นหลินชีเยี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย ความมืดมิดแผ่ขยายออกจากตัวเขา นิ้วเคลื่อนไหวเบาๆ ดาบสองเล่มที่วางอยู่ข้างกายพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!ชิ้ง–!!ดาบคู่พุ่งออกจากฝัก ราวกับงูดำสองตัว พุ่งทะยานไปหาร่างของเด็กชายแมงมุมที่กำลังร่วงหล่น!ภายใต้การเสริมพลังของผนึกเทวะแห่งราตรี ดาบตรงทั้งสองเล่มพุ่งเข้าใกล้ร่างของเด็กชายแมงมุมที่กำลังร่วงลงมาอย่างรวดเร็ว ในวินาทีที่