มองเห็นเงาของครูฝึกที่นั่งอยู่บนรถเลือนรางรถค่อยๆ จอดสนิท ครูฝึกทยอยลงมา ผู้บัญชาการหยวนกังเดินเข้ามาหาเหล่าทหารใหม่อย่างไม่รีบร้อน พลางไพล่มือไว้ด้านหลังเมื่อเห็นท่าทางนี้ ทหารใหม่ทุกคนก็ยืดอกตั้งไหล่ ยืนตัวตรงโดยไม่รู้ตัวสายตาของหยวนกังกวาดมองไปทั่วทุกคน มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “ดีมาก ฉันขอประกาศว่า การฝึกซ้อมวันเฉลิมฉลองในครั้งนี้สิ้นสุดลงแล้ว!”ยามได้ยินคำว่า ‘ฝึกซ้อม’ คนส่วนใหญ่ล้วนตกตะลึง โดยเฉพาะทหารหญิงที่ติดอยู่ในตึกสาม พวกเธอเห็นสหายตายต่อหน้าต่อตา อีกทั้งยังมีความมุ่งมั่นที่จะแก้แค้นนักล่าเสียง ตั้งแต่ต้นจนจบ พวกเธอไม่เคยคิดเลยว่านี่เป็นเพียงการฝึกซ้อม“ฉันรู้ว่าพวกนายกำลังกังวลอะไร ไม่ต้องห่วง ผู้ที่เสียสละในการฝึกซ้อมครั้งนี้ไม่มีใครตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต”หยวนกังเว้นวรรค ดวงตาฉายแววชื่นชม“นานมากแล้ว……ที่ฉันไม่ได้เห็นวันเฉลิมฉลองที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้”เขาหยุดชั่วครู่ แล้วพูดต่อว่า “ในขณะที่พวกนายต่อสู้กันอยู่นั้น ครูฝึกทุกคนต่างก็ให้คะแนนการแสดงของพวกนายแต่ละคน พรุ่งนี้เช้าจะติดคะแนนของพวกนายแต่ละคนไว้ที่บอร์ดประกาศ ตอนนั้นให้ไปดูกันเองละกัน”“การฝึกทั้งหมดในวันนี้และวันพรุ่งนี้ถูกยกเลิก พักผ่อนให้เต็มที่”“แยกย้าย!”สิ้นเสียง ทุกคนต่างโห่ร้องด้วยความยินดีและแยกย้ายกันไป มีเพียงหลินชีเยี่ยที่ยืนอยู่หลังสุดโดยไม่พูดอะไรกำลังลากศพแมงมุมเด็กถอยหลังไปอย่างเงียบๆ……“อะแฮ่ม”เมื่อได้ยินเ
