ว “ฉันเหนื่อยแล้ว ส่วนที่เหลือก็ปล่อยให้คนอื่นจัดการเถอะ……”เมื่อรู้ว่านี่เป็นเพียงการฝึกซ้อม ถูกสิ่งลี้ลับสังหารก็ไม่ถึงกับตาย เขาก็ไม่จำเป็นต้องฝืนร่างกายไปหาเรื่องกับสิ่งลี้ลับตัวสุดท้าย อย่างไรเสียก็ต้องเปิดโอกาสให้คนอื่นได้แสดงฝีมือบ้าง……ในตอนนั้นเอง มอลลี่เดินออกมาจากตึกด้วยร่างที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด ลากชิ้นส่วนมือยักษ์ที่ขาดสะบั้น ตามหลังมาด้วยอาจื่อและทหารหญิงคนอื่นๆ ทุกคนดูเหมือนจะเปื้อนเลือด แววตาเต็มไปด้วยความองอาจมอลลี่โยนแขนที่ขาดลงบนพื้น พูดอย่างใจเย็น “ตัวสุดท้ายอยู่ที่นี่”หลินชีเยี่ยถามอย่างประหลาดใจ “ทำไมเหลือแค่มือเดียวล่ะ?”“ควบคุมความถี่ของการสั่นสะเทือนไม่ดี ส่วนอื่นๆ แตกเป็นผุยผงติดอยู่บนกำแพงหมดแล้ว” มอลลี่ตอบอย่างไร้อารมณ์……เดิมทีเด็กหนุ่มตั้งใจจะเก็บศพของสิ่งลี้ลับตัวนี้ไว้ เพื่อใช้ในการอัญเชิญ ทว่าตอนนี้กลับเหลือแค่มือเดียว แผนจึงล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงโชคดีที่ยังเหลืออีกตัวหนึ่งหลินชีเยี่ยคว้าฝักดาบที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น แล้วกระโดดลงจากดาดฟ้า ปลายเท้าแตะผนังด้านนอกเบาๆร่างกายลอยละล่องลงสู่พื้นดินเขายื่นมือไปดึงดาบสองเล่มที่ปักอยู่บนร่างของเจ้าแมงมุม กำลังจะลากศพมันไป ก็ได้ยินเสียงรถยนต์ดังกระหึ่มมาแต่ไกลทหารใหม่ทุกคนหันไปมองถนนที่อยู่ไกลออกไปรถจิ๊ปลายพรางหลายคันแล่นเข้ามาอย่างรวดเร็ว เสียงเครื่องยนต์ดังก้องราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้าย ฝุ่นคลุ้งไปทั่วท้องฟ้า
