น กลุ่มควันรูปเห็ดค่อยๆ ลอยขึ้น……ทหารใหม่ที่ซุ่มอยู่รอบโกดังได้เห็นการระเบิดครั้งใหญ่ที่สั่นสะเทือนฟ้าดินนี้กับตา ต่างก็กลืนน้ำลายอย่างหวาดหวั่นท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกโชน แมงมุมที่ไหม้เกรียมครึ่งตัวลากควันดำเป็นทาง ร่วงลงมาจากกลางอากาศเป็นเส้นโค้งค่อยๆ ร่วงหล่นลงไปยังที่ไกลๆ“อ๊ากกกกก!!!”“ก้นไหม้แล้ว! ก้นไหม้แล้ว!!”“โอ๊ย เจ็บ เจ็บ เจ็บจังเลย……!!!”เสียงร้องโหยหวนก้องกังวานในอากาศ ทหารใหม่ทุกคนต่างก็สังเกตเห็นแมงมุมตัวนี้ ดวงตาวาววับด้วยประกายแห่งความมุ่งมั่น พวกเขาวิ่งกรูกันไปยังตำแหน่งที่มันกำลังจะตกลงมาอย่างรวดเร็ว!ในขณะเดียวกัน เสิ่นชิงจู่ก้าวออกมาจากกองเพลิง ไม่มีแม้แต่รอยไหม้บนร่างกาย เขาก้มหน้าไอหลายครั้ง สายตาจับจ้องไปยังแมงมุมที่อยู่ไกลออกไป“บ้าเอ๊ย! ทำไมมันถึงวิ่งหนีไปแบบนั้น? หรือว่ามันรู้ตัวตั้งแต่แรกแล้วว่ามีการซุ่มโจมตี?”“สมกับเป็นสิ่งลี้ลับขั้นชวนที่ดุร้าย!”เขาพึมพำ ก่อนจะวิ่งไปทางแมงมุมพร้อมกับคนอื่นๆแมงมุมเด็กเห็นเงาร่างของผู้คนถาโถมเข้ามาราวกับคลื่นทะเล ตกใจจนเหงื่อเย็นผุดขึ้นมา (แม้ว่าจริงๆ แล้วมันจะไม่มีเหงื่อก็ตาม) หวาดกลัวจนขาทั้งแปดเริ่มสั่น ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบพ่นใยออกไปติดกับตึกที่อยู่ข้างๆ อาศัยแรงเฉื่อยเหวี่ยงตัว ล่องลอยไปทางไกล……ปัง ปัง ปัง–!!พลแม่นปืนในกลุ่มเหนี่ยวไกพร้อมกัน กระสุนหลายนัดเฉียดผ่านร่างของเด็กชายแมงมุมไป มันร้องอย่างตกใจร่างที่กำลังแกว่งไกวชะงั
