ดาบพุ่งทะลวงอากาศอย่างรวดเร็ว ส่งเสียงเบาๆ แล้วทิ่มแทงอย่างแม่นยำ……ที่ผนังว่างเปล่าห่างจากแมงมุมครึ่งเมตรหลินชีเยี่ย “……”ไม่เพียงแต่เฉาเยวียนและเสิ่นชิงจู่ที่อยู่ด้านหลังจะตกตะลึง แม้แต่แมงมุมตัวนั้นก็ยังอึ้งไป มันเกิดมาทั้งชีวิตยังไม่เคยเห็นใครเล็งเป้าได้แย่ขนาดนี้มาก่อน……‘หืม? หรือว่าเป้าหมายที่แท้จริงของชายคนนี้……ไม่ใช่ตัวมัน?’หลินชีเยี่ยก็พูดไม่ออก ผนึกเทวะแห่งราตรีของเขาเพิ่งแผ่ขยายได้แค่ยี่สิบเมตร ภายในระยะนี้ เขาสามารถเล็งไปที่ใดก็ได้อย่างแม่นยำ แต่นอกเหนือจากยี่สิบเมตร……ก็ได้แต่ปล่อยไปตามยถากรรมทว่าแมงมุมตัวนี้อยู่ห่างจากเขาประมาณเกือบสี่สิบเมตร การที่เขาเล็งไม่โดน……ก็พอเข้าใจได้ในวินาทีที่ดาบของหลินชีเยี่ยพลาดเป้า เสิ่นชิงจู่ที่อยู่ด้านหลังก็ยกมือขึ้นอย่างรวดเร็ว แหวนสีดำบนนิ้วมือเปล่งประกายไฟออกมา ตามด้วยเสียงดีดนิ้วดังกังวานไปทั่วโรงอาหารตูม–!!การระเบิดอย่างรุนแรงพลันปะทุขึ้นมาอย่างฉับพลัน แสงไฟเจิดจ้าปกคลุมเพดานที่แมงมุมตัวนั้นอยู่ เศษผนังที่แตกละเอียดร่วงหล่นลงมาราวกับสายฝน ทั่วทั้งโรงอาหารสั่นสะเทือนท่ามกลางควันดำที่ตลบอบอวล แมงมุมสีเทาขาวพุ่งออกมาดุจสายฟ้า ดวงตากลมโตสีแดงฉานเปล่งประกายอันน่าพิศวง“สิ่งลี้ลับขั้นชวน…” หลินชีเยี่ยสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากตัวแมงมุม คิ้วขมวดเข้าหากันแน่นเด็กหนุ่มกำดาบดาราอีกเล่มไว้แน่น ความมืดมิดรอบข้างแผ่ขยายออกไ
