าหอพักหลังนี้ ส่วนคนที่เหลือไปเอาอาวุธที่โกดังกับฉัน แล้วไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่ตึกสามกันแน่”“รับทราบ”หลังจากหารือกันสั้นๆ ในที่สุดก็ตัดสินใจเลือกคนที่จะอยู่เฝ้าตึกหนึ่ง ส่วนคนที่เหลือวิ่งตามหลินชีเยี่ยไปที่โกดังอย่างรวดเร็วโกดังอยู่ไกลจากเขตหอพัก พวกเขาต้องวิ่งผ่านค่ายฝึกอบรมเกือบครึ่งค่ายกว่าจะมาถึงหน้าประตู ตลอดทางที่ผ่านมานั้นเป็นไปตามที่เสิ่นชิงจู่บอก ทั้งค่ายว่างเปล่า ไม่มีแม้แต่เงาคนสักคนหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ยืนอยู่หน้าประตูโกดัง เสิ่นชิงจู่ที่อยู่ด้านหลังเคี้ยวหมากฝรั่งในปาก แล้วเป่าฟองหมากฝรั่งลอยไปที่ประตูโกดังปัง!เขาดีดนิ้วเบาๆ อากาศในฟองหมากฝรั่งก็ระเบิด ทำให้ประตูโลหะสองบานกระเด็นออก ฝุ่นควันตลบอบอวลทุกคนรีบเดินเข้าไปในโกดัง หยิบอาวุธของตัวเอง แล้วเดินออกมาในตอนนั้นเอง เสียงกรีดร้องอันน่าสยดสยองดังมาแต่ไกล กึกก้องไปทั่วฟ้า“อ๊าก!!!”สีหน้าของหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ พลันแปรเปลี่ยน สายตาทุกคู่มองไปยังทิศทางที่เสียงดังมาพร้อมกัน“นั่นคือ……โรงอาหารเหรอ?” เสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้ว หันมามองหลินชีเยี่ยแล้วถาม “พวกเราจะไปทางไหนดี?”