ยไร้เสียงได้อย่างไร?”“ตอนนี้พวกเขาหายตัวไปพร้อมกัน คงต้องการสร้างสภาพแวดล้อมแบบหนึ่ง สภาพแวดล้อมที่เหลือแค่ทหารใหม่ที่โดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง”“ฉันเดาว่า ขณะนี้พวกเขากำลังใช้วิธีการบางอย่างสังเกตพฤติกรรมของพวกเราอยู่”“ให้ตายเถอะ พวกเขาเล่นตลกกับพวกเราอีกแล้ว?” ใบหน้าของเสิ่นชิงจู่ปรากฏแววโกรธแค้น “แล้วเติ้งเหว่ยกับคนอื่นๆ ล่ะ? พวกเขาเป็นยังไงบ้าง?”“ตอนนี้ยังไม่ชัดเจน แต่ที่แน่ๆ คือตอนนี้พวกเขาไม่มีอันตรายถึงชีวิต บางที……” หลินชีเยี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย “นี่อาจเป็นการทดสอบที่ครูฝึกทิ้งไว้ให้พวกเรา?”“ไปตายซะเถอะ ไอ้บททดสอบบ้านี่!” เสิ่นชิงจู่สบถ ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงหันกลับไปทางกล้องวงจรปิดที่ปลายทางเดิน……แล้วชูนิ้วกลางขึ้น!