นประกาย รีบปรี่เข้ามาหา“เกิดอะไรขึ้น?” หลินชีเยี่ยถาม“แปลกมาก” เสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงจริงจังอย่างที่ไม่ค่อยเห็น “เติ้งเหว่ยและคนอื่นๆ ยังคงหลับไม่ตื่นไม่ว่าจะปลุกยังไงก็ไม่ตื่น ดูเหมือนว่าจะติดอยู่ในกับดักทางจิตบางอย่าง…”“เขาก็เป็นด้วยเหรอ?” หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นระรัว“ไม่ใช่แค่เขา คนในหอพักของพวกเรากว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ก็ตกอยู่ในสภาพนี้”“แล้วพวกครูฝึกล่ะ?”เสิ่นชิงจู่ส่ายหน้า “มีคนไปตามหาแล้ว แต่สิ่งที่น่าพิศวงที่สุดก็คือ ทั่วทั้งค่ายฝึกล้วนว่างเปล่า……”“ว่างเปล่า?!” หลินชีเยี่ยเบิกตากว้าง“ครูฝึก ฝ่ายสนับสนุน แม้แต่คุณลุงที่ตักข้าวในโรงอาหาร ทุกคนหายไปหมด” แววตาของเสิ่นชิงจู่เต็มไปด้วยความกังวล “ตอนนี้ ในค่ายฝึกอบรมเหลือแค่พวกเราที่เป็นทหารใหม่เท่านั้น”“มีร่องรอยการต่อสู้ไหม?”เสิ่นชิงจู่ชะงัก “ไม่มี”หลินชีเยี่ยก้มหน้าครุ่นคิด“อย่างนี้นี่เอง……”“นายคิดอะไรออกเหรอ?”“ถ้าฉันเดาไม่ผิด นี่น่าจะเป็นการฝึกซ้อมหรือการทดสอบอย่างหนึ่ง” ความกังวลในใจของเด็กหนุ่มสงบลง เขาพูดอย่างใจเย็น “ครูฝึกและคนอื่นๆ หายตัวไปพร้อมกันโดยไม่มีร่องรอยการต่อสู้ สิ่งนี้บ่งบอกได้อย่างเดียวว่าพวกเขาถอนตัวไปเอง และทำได้อย่างแนบเนียนมาก”“นายหมายความว่า……” เสิ่นชิงจู่เริ่มตระหนักถึงบางสิ่ง“พวกครูฝึกเป็นใครกัน? พวกเขาล้วนเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นชวน หัวหน้าหยวนกังยังเป็นถึงขั้นมหาสมุทร กองกำลังระดับนี้จะถูกลบหายไปโด