่ยเม้มริมฝีปากเล็กน้อย คว้ารองเท้าแตะของตัวเองขึ้นมา แล้วตบเข้าที่หน้าของอีกฝ่ายเพี๊ยะ-!รองเท้าแตะสัมผัสกับแก้มป่องอย่างไม่ปรานี จากนั้นก็ค่อยๆ ไถลลงมา ทิ้งรอยแดงไว้บนใบหน้า ไป๋หลี่พั่งพั่งครางเบาๆ เสียงกรนดังขึ้นอีกครั้ง……หลินชีเยี่ย “……”เด็กหนุ่มเดินไปที่ข้างเตียงของไป๋หลี่พั่งพั่ง พลางเขย่าตัวเขาและพูดเสียงต่ำว่า“ตื่นเถอะ ลุกขึ้นมากินข้าวได้แล้ว!”คนถูกปลุกพลิกตัว ราวกับไม่ได้ยินเสียงอะไร แล้วก็หลับต่อไปหลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว รู้สึกถึงลางสังหรณ์ไม่ดีอยู่เลือนลาง……หลังจากลังเลครู่หนึ่ง เขาก็คว้าข้อมือที่สวมนาฬิกา ACE ของไป๋หลี่พั่งพั่ง แล้วส่งพลังจิตจำนวนมากเข้าไปในนาฬิกา ทันใดนั้นร่างของคุณชายไป๋หลี่ก็กระตุกอย่างรุนแรง ดีดตัวขึ้นจากเตียงราวกับปลาคาร์ปพลิกตัว แล้วก็ตีลังกาสองตลบ……จากนั้นก็ล้มลงบนเตียงอย่างหนัก แล้วหลับต่อไปตอนนี้สีหน้าของหลินชีเยี่ยพลันแปรเปลี่ยนต่อให้คนเราจะนอนเก่งแค่ไหน ก็ไม่น่าจะนอนไปด้วยตีลังกาไปด้วยได้ขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ?เด็กหนุ่มใช้พลังจิตกวาดไปทั่วร่างกายของอีกฝ่าย แต่ไม่พบความผิดปกติใดๆ ลมหายใจก็สม่ำเสมอ ราวกับว่ากำลังหลับสนิทจริงๆ“นี่มัน……กับดักทางจิต?” เขาพึมพำหลินชีเยี่ยลุกขึ้นยืน ก้าวยาวๆ ออกไป ตอนนี้ในระเบียงทางเดินมีคนยืนอยู่ประมาณสิบกว่าคน กำลังถกเถียงกันอย่างเผ็ดร้อน“หลินชีเยี่ย!”เมื่อเห็นเด็กหนุ่มปรากฏตัว เสิ่นชิงจู่ที่กำลังขมวดคิ้วอยู่ในกลุ่มคนก็ตาเป็
