ีชีวิตในเทพปกรณัมอาจใช้เป็นเครื่องสังเวยได้?หลินชีเยี่ยส่ายหัว ปรับสภาพจิตใจ แล้วดึงจิตสำนึกออกจากโรงพยาบาลจิตเวช กลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงแสงจันทร์สว่าง ดาวพร่างพรายเด็กหนุ่มค่อยๆ ลืมตาขึ้นบนเตียง มองไปทางคุณชายไป๋หลี่ที่นอนหลับเหมือนหมูตายอยู่บนเตียงข้างๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะลุกขึ้นนั่งไม่ว่าจะอย่างไร เวทมนตร์ก็คือเวทมนตร์ สำหรับเด็กที่เติบโตในเมืองอย่างหลินชีเยี่ย สองคำนี้ดูเหมือนจะมีเสน่ห์แปลกๆ อยู่เสมอในเมื่อใช้เวทมนตร์ได้แล้ว ทำไมไม่ลองดูล่ะ?เขาค่อยๆ ลงจากเตียง หยิบรองเท้าแตะของตัวเองขึ้นมา……ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็วางรองเท้าแตะกลับไปก่อนจะหยิบรองเท้าแตะของไป๋หลี่พั่งพั่งขึ้นมาแทนเมื่อเวทย์อัญเชิญข้ามมิติและเวทย์อัญเชิญเฉพาะเจาะจงไม่สามารถใช้ได้ ตอนนี้ทำได้แค่ลองเวทย์อัญเชิญแบบสุ่มเท่านั้น ถึงแม้จะเป็นการสุ่ม แต่สิ่งที่อัญเชิญออกมานั้นแทบจะไม่มีอะไรทรงพลัง โดยทั่วไปแล้วจะเป็นแค่ขยะไร้ประโยชน์แม้ว่าจะมีโอกาสน้อยกว่า 1% ที่จะอัญเชิญมังกรหรือปีศาจออกมาได้ แต่หลินชีเยี่ยไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องไร้สาระแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเองเด็กหนุ่มวางรองเท้าแตะบนโต๊ะ ใช้นิ้วจุ่มน้ำ แล้วเริ่มวาดวงเวทย์รอบๆ รองเท้าแตะเวทย์อัญเชิญแบบสุ่มก็เป็นเช่นนี้ ง่ายดายราวกับเด็กเล่น ไม่ต้องพิถีพิถันเรื่องวัสดุ ไม่เน้นความแม่นยำ เป็นเพียงโชคชะตาที่คลุมเครือประมาณสี่ถึงห้าวินาทีต่อมา หลินชีเยี่ยวาดวงเวท
