ำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาถอนหายใจอย่างจำยอม แล้วกลืนยาลงไปรวดเดียว“ตอนนี้ พอใจแล้วหรือไม่?” พ่อมดในตำนานยื่นมือออกมาหลินชีเยี่ยชำเลืองมองแถบความคืบหน้าการรักษาเหนือศีรษะของอีกฝ่าย ซึ่งยังคงอยู่ที่ 0% แต่ก็ไม่แปลกอะไรเขาเพิ่งกินยาไป จะให้เห็นผลทันทีได้อย่างไร“ท่านเมอร์ลิน ครั้งนี้ผมมาเพื่อหารือบางอย่างกับท่าน”“โอ้?” เมอร์ลินดูประหลาดใจ“เกี่ยวกับ ‘โลกแห่งความจริง’ ที่ท่านเคยพูดถึง ผมมีความคิดเห็นบางอย่าง”เมื่อได้ยินคำว่า ‘โลกแห่งความจริง’ สีหน้าของเมอร์ลินก็ตื่นเต้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาเปล่งประกายแปลกๆ“ความคิดเห็นอะไรหรือ?”เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ “ผมคิดว่าโลกที่พวกเราอยู่นี่แหละคือความจริง”เมอร์ลินถามอย่างฉงน “ทำไม?”“เพราะผมรู้สึกว่ามันเป็นความจริง มันก็เลยเป็นความจริง”เมอร์ลินขมวดคิ้วพลางส่ายหน้า “นั่นเป็นแนวคิดจิตนิยมนะ”“จิตนิยมแล้วยังไงล่ะ?” หลินชีเยี่ยยิ้มเล็กน้อย “โลกใบนี้มีญาติของผม เพื่อนของผม และผู้คนมากมายที่มีเลือดเนื้อ แม้ว่าโลกนี้จะเป็นของปลอม นั่นหมายความว่าพวกเขาทั้งหมดเป็นของปลอมด้วยเหรอ?”“หากโลกเป็นของปลอม ชีวิตและความสุขทุกข์ของพวกเขาก็ไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้วงั้นเหรอ?”“ถ้าวันหนึ่งท่านฆ่าคนทั้งเมือง เมื่อท่านมองดูแผ่นดินดินที่ย่อยยับและผู้คนที่ร่ำไห้ รวมถึงครอบครัวของท่านที่ตายอย่างทารุณ ท่านจะปลอบใจตัวเองได้หรือว่าพวกเขาเป็นแค่ของปลอ
